Machine transcription
١٤٤
دستگیری از ضعیفان
دائم گل این بستان سیراب نمی ماند دریاب ضعیفان را در وقت توانائی
ما در دائره قسمت با نقطه تسلیمیم لطف آنچه تو اندیشی حکم انچه تو فرمائی
فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست کفرست درین مذهب خود بینی و خودرای
از روی حقیقت هر چه میکند و میکند
بارها گفته ام و بار دگر میگویم که من دل شده این ره نه بخود می پویم
در پس آینه طوطی صفتم داشته اند انچه استاد ازل گفت بگو میگویم
من اگر خارم اگر گل چمن آرائی هست که از ان دست که او می کشدم میرویم
دوستان عیب من بیدل حیران مکنید گوهری دارم و صاحب نظری مجویم
محبت وطن
چرا نه در پی عزم دیار خود باشم چرا نه خاک سرکوی یار خود باشم
غم غریبی و غربت چو بر نمیتا بم بشهر خود روم و شهر یار خود باشم
ز محرمان سرا پرده وصال شوم ز بندگان خداوندگار خود باشم
چو کار عمر نه پیداست باری ان اولی که روز واقعه پیش نگار خود باشم
زدست بخت گرانخواب کابلی سانان گرم بود گله را زوار خود بشم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
