Page image — the source of record
Machine transcription
١٣٥
وله
سحر که بلبل آواز میکرد همی نالید و با گل راز میکرد
نیاز خویش با معشوق میگفت نیازش می شنید و ناز میکرد
بهر آهی که می زد در غمش یار مرا با خویشتن دمساز میکرد
وله
ظاهر نمیشود اثر صبح گوئیا دود دلم در جیب خاور گرفته است
از مثنوی فراقنامه
اگر ابر ناگه شدی قطره بار ز تاب تفش قطره گشتی شرار
اگر در هوا برق کردی گذر چو پروانه اش سوختی بال و پر
سیه گشته خون در حرارت چو مشک دهان شمر چون لب بحر خشک
تن ماهیان در دل آبگیر چنان سوختی کاندر آتش حریر
دران آب جوشنده بر روی شط ز سوز جگر باز گفتی به بط
که وقت سمندر در انخوشتر است خنک حال انکس که بر آذر است
ز بس کافتاب از هوا یافت تاب دل سنگ می سوخت بر آفتاب
گه آتش فگندی هوا در سحاب گهی سوختی بر زمین پای آب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.