Page 79

از ان نمي بود البته در قصائد و ما جتیه که یکجا صنعت میکرد و غزل که دران زمانی بصورت تانسیب قصیده خوانده میشد و جذبات عشق و محبت را دران صویت بهیچ مدخلت و راهی نبود اما تناسبت حتید و قصائد که ممدوح خویش را بشجاعت و سخاوت جو د و قدرت در معکوس مدح میگرید ند همچنان بوصف حسن و جمال معشوقه میپرداختند. شیخ شخص عالی است که شاعری را بصحت و درستی استعمال کرده که انرا در صفحه بیان می اریم. چنانچه بهترین چکامی که در خصوصیات شیخ بود ایست که آنرا دانه شعر میگفت و روح حقیقی شاعری اهل عرب همین بود که در عجم آمده ناپدید شده بود. شعرای عرب در باب سلاطین و امرا خیالات خود را بهر طر ز یکه میخواستند به انتها ی آزادی بیان میکردند چنانچه متنبی سیف الدوله را مدحی نوشته پیش کرده هم به نهایت بی باکی و گستاخی و آزادانه کیان با کف ، کنایات و الى ذالك هم نفصه . فردوسی نیز در باره محمود جو جو تصنیف کرد ولی خفیه نه رو بر و بلکه بعد از ان همه عمر گریزان سرگردان ماند شیخ را