Page 60

(٥٥) شیخ زبان کشاد که بعد وفات صرف اعمال نیکست که همراه خواهد بود و بر شما سزاست که اعمال نیک همراه میدارید، یا بد؟ اباقاآن اعمال همراه گفت که این مضمون را بقلم میخواهم، شیخ حاضرأ جواب داد سه شهی که حفظ رعیت نگاه میدارد حلال باد خراجش که مزد چوپانی است است وگرنه راعی خلق است زهر مارش باد که هرچه میخورد او جزیت مسلمانی است اباقاآن بی اختیار گریست و پرسید که من راعیم یانه؟ شیخ گفت که اگر راعی باشید بیت المال حلال شماست والا دوم، اباقاآن بار بار پرسید که من راعیم یانه؟ لیکن همین جواب شرطیه پیش میکرد و در وقت رفتن این اشعار خواند. سه پادشه سایه خدا باشد سایه باذات آشنا باشد نشود نفس عامه قابل خیر گرنه شمشیر پادشاه باشد ملکت او صلاح نپذیرد گر همه رای او خطا باشد هر صلاحی که در جهان آید اثر عدل پادشاه باشد اباقاآن ازین اشعار نهایت متأثر شد. وقتیکه خواجه شمس الدین مجد سؤال نوشته با پانصد اشرفی و عمامه برای شیخ فرستاد، امجد