Page 403

٢٩٦ لاله را گفتم ای پری پیکر سیرتت خوب‌صوتت نیکوست راست گوی این سیه‌دلی از چیست گرت زحمتی رسید از دوست گفت زیرا که هم‌دمند از زر زر که باشد به کام در پوست غنچه را بین که خردهٔ دارد می‌نگنجد ز خرمی در پوست البته گاه گاهی به فلسفه هم تطرقی اندازید زدم از کتم عدم خیمه بصحرای وجود از جمادی به نباتی سفری کردم و رفت بعد از آنم کشش نفس بحیوانی برد چون رسیدم بوی اندی گذری کردم و رفت بعد ازان در صدف سینه انسان بصفا قطره هستی خود را گهری کردم و رفت با ملائک پس از ان صومعه قدسی را گرد بگشتم و نیکو نظری کردم و رفت بعد از ان ره بسوی او بردم و چو این و ان یقین همگی گشتم و ترک دگری کردم و رفت تمت الکتاب بعون الله الملک الوهاب فی تاریخ ۲ جوزا – ۱۳۰۷ –