Browse[Shiʻr al-ʻajam] → page 397

Page 397

[Shiʻr al-ʻajam] · pages 1–407


Page image — the source of record

Scanned page 397 of [Shiʻr al-ʻajam]

Machine transcription

(۹۰) اشخاص دارالحاج مضمون های مخصوص باشند ، مگر چه انچنین غزلیات مروج هم عصر [ILL] دسته اول نیست ولی آخریس بسیار بدست می آیند چنانچه از همه پیشتر حضرت خواجه این رویه را ترقی بخشیده اند بگو اکثر غزلیات شان از واقعات مخصوص یا خیالات منتخبه وانکه در پنج غزلیا ب و اوقات معینه حکایت میکند و این سرت از همچنین چند غزلیات مطلع ها را اخذ نموده مطلع میداریم . دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند و ندران ظلمت شب آب حیاتم دادند بود آیا که در میکده ها بکشایند گره از کار فرو بسته ما بکشایند بامدادا که بخلوت گه کارخ ابداع شمع خاور فکند بر هم اطراف شعاع ای پیک پی خجسته پیام فی لک هرگز سیاه چهره ندیدم باین نمک گزرودست زلف مشکینت خطا رفت ورز هند و شما بر من جفا رفت کنون که در چمن آمد گل از عدم بوجود بنفشه در قدم او نهاد سر بسجود در یاد بهار یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود رقم مهر تو بر چهره ما پیدا بود در غزلیات مکمل اول الکال دلدادگی ما را بیاد ماده و هر

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
[Shiʻr al-ʻajam], page 397. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0798/397 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0798/397
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record