Page 383

(٣٧٦) شاید جلد دوم بسی مشکل بهم میرسانند. خوش نوائی ارباب ذوق بی تکلف میدانند که در کلام حضرت خواجه ذائقه خاصه و خوشگواری محسوس میشود اگر در فن شعر موسیقی هم آمیزش دارد مسلم است اگر اشعاری که از موسیقی و خوشنوائی چاشنی نداشته باشد در رتبه شاعری پست کد میشود اما در کلام حضرت خواجه این اوصاف باشارات مختلفه بدست می افتد و اکثر قد برای غزلیات خود بجرہائی قرار داده اند که با موسیقی بهتر مناسبت و اشنائی دارند و علاوه اسمان ارکان و پرزه های شعر را بطوری ترتیب میدهند که با تال و ستم بکار می ایند و بلحاظ همین مقصد پی در پی آمدن الفاظ هموزن موجب ایاد ان میشوند و بلاشبهه چنان مینماید که گویا اوج نوا بار بار از بلندی پست شده یک بر دیگر می تکیه میکنند ، مثلاً :- چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرود خوش که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سراندازیم