Page 365

(٣٦٠) مصرعیکه خواهش امدن گفته میشود که بیان خود را شاهد روزگار نشان میدهیم بیت مباش در پی ازار و هرچه خواهی کن که در شریعت ما غیر ازین گناهی نیست ع فرض ایزد بگذاریم و بکس بد نکنیم ما نگویم بد و میل بناحق نکنیم جامه کس سیه و دلق خود ارزق نکنیم نه تنها بدا نیکان بلکه بدکاران را نیز بد گفتن نه پسندیدند ، چرا که بدانرا بد گفتن چندان گناهی نیست تا در عیب جوئی و بدگوئی داخل است و ازان رو بهتر این است که به هیچ اعمالی از او مداخلت نباید کرد . ے عیب دروغ و فروغ تو انگر بیکم و بیش ابد کار مصلحت است که مطلق مکنیم و ما از مخالفان و نکته چینان خود شکایتی نداریم چنانچه اگر بر حقیقت میگوئید از حق گوئی ناراض شدن خلاف انصاف است ، و هرگاه غلط و ناحق بگوید پس از غلط گویان گله و شکوه نباید کرد حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم برا هر که حق گفت جدل با سخن حق نکنیم مجلس ما از برای عموم است که تخصیصی ندارد هر که میخواهد بیاید با هر گروه سلوک ما از یک جهتی مساوی است اگر اخلاق با ماهمجه سازند