Page 342

(۳۳۷) ادا میفرمایند . سرود مجلس جمشید گفته اند این بود که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند و مقصد ازین بیت اینست که بر دنیا هیچ اعتبار و اعتماد ی نیست و بدان سبب این حیات چند روزه را به عیش و عشرت بسرکن که معامله فردا با خدا ست ، در ادای این مضمون چه پیرایه بلیغ کامرانی و پسندیده بهم میرساند ، که یعنی در کامیابی و عیاشی جمشید سربرآور نام او در ان دنیا است با آنهمه در مجلس او این ترانه میخوانند. بس بیشتر ازین ثبوت بیثباتی دنیا چه خواهد بود، و البته باین حقیقتی که القاب و خطاب جمشید را صرف نظر داشته نامش را به تحقیر تصغیر مؤثر و یاد می آرد حقا که پیشتر و بهتر مضمون را بسی مؤثر و موزون تر میسازد شعر از ان چشم سیه با دشن مژگان دراز هر که دل بردن او دید در انکار من است کمترک مقصد ندان از مضمون فوق نیست که هر که بر من اعتراضی دارد هرگاه معشوق را میدید از اعتراض باز میماند ، و این عبارت را به این نزاکت بیان میکند که هر که بر دل باختگی من اعتراض میکند مگه از چشم و مژگان معشوق شرمی ندارد یعنی بر من اعتراض کردن گویا