Page 280

(۲۷۰) شهرت عمومی یافت، این همه واقعات را عبد النبی بن فخرالدین در تذکره میخانه مفصل تحریر داشته اگر چه بسبب خوش اعتقادی و وهم بطبعی خوش عقیدت تقریر در اورده است پرستی در بعضی الفاظ کمی و بیشی شده باشد اما اصل صورت بغداد است واقعه را تبدیل کرده باشند با وجود انهمه حقیقت واقعه همچنان معلوم می شود، دفعة اوازه شاعری و کمالات حضرت خواجه، عالمگیر شد اکثر سلاطین دور و نزدیک طبیعی از امر مشتاق لقای به غایه فریفته و مشتاق را بیدار بود که پیکی را به حضرت شده مکتوبات طلب کاری فرستادند تا اینکه در عهد جوانی خواجه صاحب به علاقه شیراز حکومتهایی متعدد بر پا بود و از حسن اتفاق که اینهمه فرمانروایان عموماً شخص اشخاص خواه نا عالم و فاضل بلکه نهایت دوستدار و قدردان علما رسیدن و شعرا بودند، در زمان حکومت غازان خان نبیره چنگیز خا محمد شاه نجو بحکم غازانخا در فارس و شیراز فرمانفرما مقرر شده آمده بود این زمان بود تا از زمان و دوران محدود و موقتی که در شاه ابو اسحق و و ایام خروج خواجه حافظ طراز می میبکر د که شخصی قابل و فاضل بوده مندرج حال صوفی شعر میگفت و هم شعرا را مربی شده بسیار قدردانی مینمود پیوسته با وصفا ده سو