Page 22

(۱۷) سبب فراموش میشود، چنانچه بیک رباعی اثبات در یک رباعی این حقیقت کرده شده ~ می پنداری که جان توانی دید اسرار همه جهان توانی دیدن هرگاه که پیش تو گردد یکسال کوری خود آن زمان توانی دیدن ضیاء درین مشکل ها مضامین وحدت وجود پاکمال بسا گوینده بود با آنهمه از نقصان را خواجه صائب به پیرایه های تازه عرض میکند . ه پرشد از دوست هر گوی ولیک سوی او زهره اشاره نیست فغانی نیر همین مضمون را اینکر ده میگوید ه مشکل حکایتیست که هر ذره عین اوست اما نمیتوان که اشارت باو کنند بوسیله حسن حوب ادای کنند نوائی طرز خیالات مختلفه خوب میگنجانید ه از بر اغریب خود بخود گشت جلوه در قد و قدم رفتار تاب در زلف و و سمه بر ابرو سرمه در چشم و غازه بر رخسار رنگ در شتاب در یاقوت بوی در مشک و مسک در تاتار قم باذن و قم باذن الله هر دو یک نغمه اند از لب یار تو از دریا جدا گوی عجب بین زتو یک لحظه این دریا جدا نیست