Page 219

(٢١٤) در انجا چند می آیند کاشا لی چند از مخالص شان اے نگاریم بعد از بیان موسم باران ۔ برآمد ابر در بخشش و گر ز را پایه در غلطه نگیر د هیچکس دستش مگر شاہ جہان گیرد بعد تمهید بهار گل ار کم عمر شد گو باش دانی که در خور کیست عمر جاو د انرا نهال باغ شاہی کن جو آنکه زبزم اور ونق بوستانرا کشا ده چهره که تا خندم بر و زمین در فلک نبودم که آسمان است بیان طلوع صبح صبح را گفتم که خورشیدت کجاست آسمان روی ملک چھو ۔ نمود ندارد روی آن نازک زگر ما هیچ آسیبی مگر در سایه رایات شاہ کامکار آمد