Page 17

(۱۲) بداروخانه هردو کردم آغاز چه گویم زود رستم زین آن باز از تصریحات خواجه صاحب می یابیم که محضر عطار نمی بلکه طبیب یتم بودند و مطب پر زور و شوری داشتند که روزانه پنصد نفر برای مداوا می آمدند چنانکه در خسرو نامه نوشته اند . بداروخانه پانصد شخص بودند که در هر روز نبضم می نمودند میان آنهمه گفت و شنیدم سخن را به ازین روی ندیدم و در موقع دیگر باز نوشته اند بمن گفت ای بمعنی عالم افروز چنین مشغول طعشتی شب و روز سه سال است این زمان را بسته بزهری خشک در کنجی نشستی حقیقت اینست که خواجه صاحب از طفولیت درویش نا بودند پدرشان مرید قطب الدین حیدر مجذوب مشهور بود و تا شنه حیات داشتند و در آن زمان خواجه صاحب بسن هشتاد و چهار سال بودند و خواجه صاحب در کودکی از انها تحصیل فیض کرده بودند اما اینکه اسلام رهبانیت را گوارا نمی کند بدان وجه زنان دولت شاهی