Page 167

(١۶٢) زین دل خودکام کام من برنوانیشید خسرو افرمان ل بکروه مبین مارا دزد خان شهید بصوبیت ضلیمه نام حسن را از بند وبگی امیر منع کرد لیکن اثری نه بخشید باری بغضب شده بدست های حسن چوب زد و حسن از انجا براه راست نزد امیر رفته عرض حال نمود خان شهید که از حقیقت اطلاع یافت متحیر شده امیر را طلبید و اینک امیر رسید از و پرسید که چه حال داری ؟ امیر دست از استین بر آورده و گفت . مصرع گواه عاشق صادق در استین باشد :- چون ملاحظه کرد دید که داغ های چوب که بر دست حسن افتاده بود همه ان بر دست های امیر ملحون طبع نمود صاحب تذکره حسن را جدا گانه نمی نویسیم و از انکه بر صنف غزل جان خاص دارد بنا برین در تذکره امیر خسرو که شیدائی او بود اشعار او را ترتیب وتسویه میکنیم خلق گویند دل از صبر بیاور با ابدلی زصبر نشاده اگر جائی هست ایکه نظاره دیوانه نکردی هرگز قدمی رنجه کن این سو که سیوالی هست * همه واقعات با فرشته در تذکرۂ امیر خسرو داشته لیکن اثره اقضیا امروز که قبول خواهد کرد