Page 110

(١٥) تمثیل میکند * برہ در یکی پیشم آمد جوان بہ سگ در پیش گوسفند دوان بدو گفتم این ریسمان بر سپید که می آید اندر پسیت گوسفند سبک طوق و زنجیر از و باز کرد چپ راست پونیدن آغاز کرد چو باز آمد از عیش و شاد می بگا مرادید و گفت ای خدا و ندمان نه این ریسمان میبرد با غش که احسان کند یسیت در گردنش پامی در ویشی را سگی گزید شب تا سحر بنالید دخترک صغیری با خود دشت دختر گفت ای پدر باید شما ہم سگی میگزیدید که او نیز مبتلای بلایے شود می شد درویش گفت جان پدر ! من مثل سنگ دندانی ندارم - شیخ از دریاست این مذاکره به صورتی بهم میرساند که اگر عمامابی نقد بد گوئی کند و تو ہم او را بدگوئیے چہ کنی میان شما کی بالا بماند سگ اگر گزیدت مبادرت کند کہ سگ بگزیدن سگ نیاید * محال است اگر تیغ بر سر خورم که دندان بپای سگ اندورم توان کرد با ناکسان بدرگے ولیکن نیاید ز مردم سگی