Page 210

۱۹۱ در بیست و چهار ساعت که مقدار شبانه روز است، یک دوره را پوره میکند، و دائرۂ کلانتری که بر کمر آن خیال کرده میشود، چنانکه دوری هر چیز و آن از هر دو قطب با هم برابر است آنرا (خط استوا) گویند، بسبب اینکه شب و روز در همه وقت سال در انجا مستوی یعنے برابر میباشد، و مرکز این کره را (مرکز عالم) گویند، زو جمیع اشیا وزن داً از هر طرف این کره که باشد بسوے مرکز عالم است، لہذا ما، و مردم آمریکا پا بپا میباشیم، چنانکه اگر یک خطی از کف پاے ما بسوے مرکز عالم برده و از انجا گذشتانده بآمریکا برآورده شود، البته بکف پاے انشخص بخورد که مقابل و مقاطر ماست، و این خیال نکنید، که آمریکا چون در زیر پای ماست چرا مردم آن نمی افتند، و آنان باید که ما نیز چنین حیرت کنند، که چرا ایشان نمی افتند، و این فکر هر دو جانب غلط است؛ زیرا آسمان بالای هر کدام، و پای هر یک بجانب مرکز عالم است، بلکه در هر شبانه روز ما بحده آمریکا میرویم، و آمریکا بجا می آید، و آفتاب بر جای خود ثابت ایستاده، و زمین بر خود دوه میزند، و اینکه آفتاب در چشم انسان متحرک مینماید مشابه بآنست که انسان