Page 17

۱۴ که محض از هر حصول برادری و یکو جودگی یاد گرفته و متفکر نشوند که کار با خورد و کلان مین شما نفری کار داران موجوده مکاتب کرده خواهد شد که دیگر نفری با رغیب نی آیند مگر بر روش لازم، و باید، و سبب اینکه، کار گذاران مکاتب ابتدائیه نقص لکها روپیه سرکار، تضیع عمر گرانمایه اطفال خود و بیگانه، و بد نامی اینجهانی نزد آنانکه در خو و طرز جدید یافته، و دانسته کار گشته، و جوابدهی اخروی پیش دلملتے خود از روی نتیجه و مشاهده راضی هستند - محض بیعلمی و نفسانیت از نیستی که در آنچه معلم داند و ما ندانم چگونه اداره و تفتیش آن کنیم، و یا با اینقدر کارهاے ضروریه شخصیه خود چسان یکبار ابجد خوانانرا خودمان تعلیم کنیم، این هر دو سخت است پس در نخوا اصل کار کوش مینمام تا کامیاب شویم، و حال آنکه اگر چه طرز جدید در کار هر سال روشهاے بس خوب دالاً مگر هر تعلیم یافته بزودی از ان دانسته میشود، اما از کار و عمل ابتدائی آن که چهل روز با کار خط بمعاونت خبر گیری نگران، درجه در ان حاصل نموده میتواند، و نتیجه به از ان چاره نیست، لہذا سرگاه تفریق را ثمر رسانند که از ایشان بصمت بے رجم منظور اس وانخیار شان سبب ترغیب عمومی، و موجب ثواب اخروی، و رفع مخالفتهای انکامران بداست، و ثبوت انصاف و انسانیت، و وطن خواهی کامیابی در مهربانی افغانی بتوسط خوانندگی میگردد و چون داعی این حیات ثانوی خود را محض از برکت اعلیحضرت غازی میداند، از انرو ہر آنچه حضرت او پسند در سرچندار ستران ندانم، خالی از حکمت کلی نمی‌بینم.