Page 81

صفحه ۲ (شماره ۵) مجلد پنجم فرموده بودند که مکتب علی آباد مشهور و تا چند سالی دوام ورزید بالاخر در دوره حکومت امانی متاسفانه سقوط نمود. اکنون آن ملک و قلعه با سعادت که بشرف شمشیر مردانه هدیه شده بمصرف خيلي قيمتي ونظريه عالي جناباته تخصيص يافته بود دوباره احياي شرف وبركات نموده ازطرف اعليحضرت غازي براي تاسيس شفا خانه مجاني مختص ومعين گرديد تا اهالي فقير وبي بضاعت اين كشور را در آن منزل صحت ومأواي عافيت بوده باشد : متخصصين فني از قبیل مهندسین ومعمار تحت نظر جناب رفقي بيگ داکتر حضور همايوني براي تهيه نقشه وتدارك سامان و اسباب لازمه آن مقرر گردیدند تا شروع بکار آن کرده شود. فعلاً براي تعمير شفا خانه مذكور ووسائل لازمه آن مبلغ دو لك افغاني را حضور همايون اعليضرت از پول شخصي ذات شاهانه خود وضع وبراي انجام اين مقصد عالي تخصيص فرموده اند. حاصلات مزروعي وبا غهاي ملك علي آباد که هم يک عائد قابلي و پول هنگفتي ميشود براي مصارف سالانه اين شفا خانه از حضور ملوکانه تعين فرموده شد که در صورت لزوم مصارف لازم باز هم مراحم ومساعدت حضور موسس ملت پرور خود را نیز شفا خانه خیریه نائل خواهد شد . ما در اداي اين عواطف ملت دوستي وآمال رعيت پروري وغمخواري اعليحضرت متبوع محبوب خود از اظهار شکریه وامتنان قاصر و قلم ما عاجز است که در برابر اینهمه مراحم متواتره وانوارات مشکوره شرافت مندانه اعليحضرت همايوني که نسبت به حفظ جان وسعادت اولاد واهل وطن خود بذل ايثار ميفرمايند شکريه بسزا نمايد. صرف ما به این جمله قناعت کرده میگوئیم : زنده باد پادشاهیکه صحت وزندگاني ملت خود را طالب است . قصیده شمع قصیده مشهور حكيم خاقاني ومانند قصيده لا هون اين چند بيت که ترجمان روحیات ملی و در حقیقت ناله های جان گداز تمام افراد این محیط است ، به افتخار خدمت جامعه مقدس اسلامی و به نام معاونت در نشریات مملکت متبوع ما به جريده محترم ( اتفاق اسلام ) تقديم گرديد . امید است در این زمینه که برای آینده ملت یاد داشت های خونینی را از انقلاب خائنان سود گذشته مجسم نموده وشفقت وعلاقه شان را به حكومت ملي اسلامی صحیح اعلیحضرت معظم غازی نادر شاه افغان که همۀ آن مفاسد معایب دوره امانی را می خواهد با بهترین صورتی اصلاح نمایند بیفزایند. خلیلی افغان دو شینه که شد گردون در پرده شب پنهان خورشید چو مظلومی سر برد بگریبان من بودم ودل با من من يکدله او تنها من خفته و او بیدار من مرده و او نالان وز سوز سر شگ من گوئی که ببر جان آتش بسر آتش طوفان بسر طوفان گاه از غم این کشور نالان بدو صد ماتم گاه از ستم گردون گریان بهزار افغان كاين ملك پر از دانش وین خطه پر از بینش وين مملکت آزاد وین خانه آبادان گردید چو طشت خون یکسر همه دیگر گون شد منقلب و واژون شد منهدم و ویران اين رول ستم بابا از دست غمازی کرد وین رشته جمعیت از ظلم که شد پژمان مافخر زمان بودیم آشوب جهان بودیم در وحدت ملیت در غیرت و در وجدان در پایه دین بودیم خدمت کن وفرمان بر درپای وطن بودیم طاعت گرو خون افشان بوديم يک مذهـب در موقع قربانی بوديم بيك رشته در حب وطـنخواهان از بهر چه زد آتش بر مونۀ ما گردون از بهر چه غم بارید در گلشن ما بستان فکرم براین سودا آشفته چوزلف یار عقلم سراین آتش چون درد سیه پیچان ( باقی دارد )