Page 723

صحيفة ١٦ (شماره ۲۸) سراج الاخبار صيد دشمن کرد باید با كمان اتحاد از طبع آقای عطاء الله خان تر جمان قونسلگری افغانی در مرو ای قلم بر گو بكل كاهید زمان اتحاد وای بینان بر خوان مجمله تو ايمان اتحاد منعدم گردید عفريت سياه اختلاق جلوه گرشد دلبر شیران زبان اتحاد نه غبار وادى نسيان شد سبق انقلاب چون وطن گردیده جمله همنشین اتحاد شكر الله کر عنايات خداوند مجید منبسط از بهر گل گردیده خوان اتحاد حمد بيحد ايزد دا دار را کز لطف وی پیر وبرنا باشد ایندم توامان اتحاد بود باید ساعی اندر رفع هر بغض و نفاق تا شود رخشان در ولو لؤ زکان اتحاد کند باید هم درخت بغض و كين از بیخ و بن صيد دشمن کرد باید با كمان اتحاد هم دفاع دشمن خونخوار در هر عصر و قرن حربه ئی بهتر نباشد از سنان اتحاد هر خراب دو جهان بینی تو میدان از نفاق آنچه عمران است صادر از بنان اتحاد كن نظر بر صفحه تاريخ با چشم دقيق : ملتى كاو بود محروم از روان اتحاد !! کی شدی نائل بوصل دلبر علم وفنون تا نشد افراد ملت تو امان اتحاد علم و عرفانی کی بدست آید در این عصر ذهب گر نیکی مندی تمنای همنان اتحاد کز تمدن طالبستی ای جوان با ذکاء بایدت محكم نمود ایندم ميان اتحاد میگفتم ... و تو خبر نداری . بعد از ساعتی از لو حه عند لیبی که اکثر آیراب بام منزل می نشیند ، خواهی فهمید که عاشق مسكنت دنیا را بدرود گفته است ؟ . . آه ! آفتاب را غرق خون می بینم و حالت خود را زبون حس میکنم . چه چاره اگر فرهاد صفت باقی بدامان حرمان اشکسته ، و بحرمت اعتبار جمال و جلال تو در تاريخ معا شقه روز گار « رو حیات جوانی » را مانند قربانی بیاد کار نگذارم و با بیاد لب شيرنت از آخرین اشعه آفتاب جمال مهر خو نین خاموشی را بلب ها بستر مرده نه نهام و بیاد يك هستی درخشانی بخواب سنگین نیستی و آرامش جاودانی فرو فروم * تا نتیجه فراق عشق و ارادات عشاق را بمفهوم حقیقی آن بتو و هم كازان مغرورت نشان داده باشم . به تعظيم روان خرد گان درد مأيوسى که جان دادندچون فرهاد در حرمان رخ و سی بود خورشید را از كثرت غم رسم خود پوشی به بینی بر زنان اهل عالم مهر خاموشی چودا مال شفق از خون عاشق لا له گون گردد