Page 28

صفحه ۶ ( شماره ۲ ) مجلد پنجم عید در بهار انیس عزیزم ! بروز اول عید سعید که در جامع بزرگ « عید گاه » اهالی ، برای ادای نماز عید و تماشای منظره زیبای موکب شهریار عطوفت کردار خود جماع نموده بودند و آنجریانات مطبوع مسرت آور بهر بیننده تا ثرات سرور و انتباه می بخشید این بنده که در گوشه نشسته و بآن تماشا، مصروف و خاطره های ایام فلاکت گذشته را در عین سرور و فرحت زمان موجوده خیال میکردم اخیراً مراتب آتی را تسوید کرده ولی بلحاظ ایام تعطیل اداره جریده موقع تقدیم کردن نیافتم واسم شان به سبب همان کار نایه امروز در صفحه تاریخ بشر با يك خط مجلی نوشته و برای ما رسیده است . بیکن فیلسوف انگلیسی راجع به یکی از امپراطـور های بزرگ روم که فتوحات زیادی نموده بود می نویسد ؛ که دردم جان دادن خـود فریادی نمود که ( اگر برای من کاری باشد، باید اجری کنم زود شوید ) . پس برای آنکه انسان دردنیا نامدار شود و در حیات سعادت و بختیاری ، و در تاریخ اسم محترمی داشته باشد ، هيچ يك وسيله بهتر ازین نخواهد یافت که کاری کند و کاری داشته باشد . و به کاری مصروف گردد و کاری از خود بیادگار بگزارد . (...) باری آنرا حاضراً بخدمت تقدیم داشتم که اگر قابل بدانند بعنوان هدیه این عید سعید از طرف بنده که یکی از خواننده گان انيسم بجريده عالی خود قبول بفر مایند : عید آمد و روح پرور آمد در فصل بهار خوشتر آمد از نفحه باد او بهاری اشجار شکوفه بر سر آمد از دامن کوهسار کابل رایحه عطر و عنبر آمد این عید بهار عطر آمیز با لطف وسرور دیگر آمد عید است و بهار و سبزه و گل امسال خوشی مکرر آمد ای باد بهار روح پرور لطف تو چو جان به پیکر آمد رایحه بخت اهل افغان امسال سعادت اختر آمد خوش باد بهار و عید افغان تبريك كه فیض اکبر آمد ای عید و بهار امن افغان عشرت بوطن سرا سر آمد آلام و فسوس و دردباری از خاطره اعظمی ، بر آمد عید قربان امساله شیرین ترین اعیاد ماست ! این عید سعید در قلب بهار و خوش ترین موسمی اتفاق افتاده که فصل بهار گلعذار کابل و ایام سعادت قضا و فعلی وطن است ! صفای هوای امروزه ، جوش و تراوت سبزه ، موج شکوفه و ارغوان ، نگهت زیبای گل و لا له دامان ، لطف ومسرت این عید سعید را در قلب و دیده هم وطنان عزیز دو چندان می نماید . عید حاضره ما در موقعی عرض شرف و فيض تقدس ایثار می نماید که یکطرف لطف و صفای فصل بهار است و دیگر سو اختتام ادوار تیره و شب های تار . مخصوصا امروز اجتماع این ملت مسلمان با قلوب فرحان و سیمای خندان و بالاخص موکب زیبای این پادشاه ناجی مهربان و منظره قشنگ این عسکر دلا ور که راحت و امنیت فعلی در سایه شمشیر اینها تامین و بنیان یافته است هر بیننده را بخود واله و حیران میدارد البته تفصيل آنجریانات فرح بخش را محررين جرايد ما نوت کرده خواهند نگاشت ! این عید مخصوصا تماشای امروزه خاطره عجیبی بیاد میدهد که بایست اینرا عید اول نجات و خوش بختی وطن عید نخستین امنیت و راحت ملی بخوانیم ما باید این عید سعید را آغاز و مقدمه سعادت و اقبال اهل وطن بدانیم : زیرا سه سال قبل تا ایام نزديك و ورود اين عید بزرگ : صدای منحوس توپ و تفنگ ، دود کثیف باروت ، آواز روح خراش شیپور جنگ هنوز بکلی از ساحت مقدس وطن دور نشده بود، دور نکبت آور انقلاب بزرگ و خون ریزی