Page 260

شماره ( ١٤ ) مجلة ( ٥ ) اشتراك سالانه ١٢ افغانی محصول پوسته ٢ " خارجه ٢٠ شلنگ انيس اداره : کابل جادهٔ ارگ مؤسس و نگارنده مسئول محي الدين ٢ شنبه ١١ اسد ١٣٠٦ تأسيس ١٣٠٦ ٢٨ ربيع الاول ١٣٤٠ استقبال از شوراي ملي اثر اعظمی چرا بناام مخوش بدل ز همت شهر یار شورا نه داده رونق بملك وملت زعدل وقانون و کار شورا ز محنت و غم وطن رها شد ، بطرز عالم اصول پا شد متين و افخم بس این بناشد ، چو کوه محکم حصار شورا وطن ز محنت پس از مصیبت ، رسید آخر باوج عزت بهمت شاه با شرافت ، بعصر این تا جدار شورا بملك افغان نفاق میرد ، دو باره نامش کسی نگیرد وطن ترقی همی پذیرد ، ز حامی نامدار شورا معارف از سر کشد به پیکر قبای مخمل روای شوشتر تمام مردم شود منور ، زفیض عرفان و یار شورا سیاه افغان چو شیره مردن ، بوقت همت برون میدان کشد عدورا ذلیل و حیران ، ز کشور با وقار شورا تمدن عصر و علم و عرفان ، بطرز عالی شود نمایان بیکامرائی کی دارد افغان ، اصول ملك و قرار شورا ستم هرگز ز دست ظالم ، کسی رقاصی و جور حاکم ز کس نیاید دگر جرایم ، نه تا بود اعتبار شورا بنام کشور بعشق ملت کسی که دارد هوای خدمت بصدق خاطر کند وکالت ، بدل شود غمگسار شورا سپر تعظیم با وج ساید ، ز مهر تا مه شرف فزاید قلم صفاتی که می ستاید ، زشان با افتخار شورا عبرت باید گرفت اساس مسلم فلسفی است که : « زمانه آموز گار است » اگر ما نيز بايد بيمی مکملی که بطرف علوم ومعلومات داريم ، از روی تجارب با کدام چیز دیگری باین مسئله قائل ومعترف گردیم ، فوراً بعد ازان از روی قانون منطق مجبور خواهیم بود اقرار کنیم که . « عمی ترین تلامیذ حوادث وانقلاب جهان ما نیم . » زيرا ، چه از حوادث غریبه روز گار وچه از سیلی های شدیدی که معلم زمانه بر صورت های ما زده است و میزند ، ابداً آثار تحسس و تاثری ابراز نکرده و هنوز هم کیا فی السابق ، درین دنیای سعی وعمل که تمام افراد بشر در میدان متنازع بقا مصروف زد وخورد و کشمکش می باشند پنبه غفلت در گوش ما و کاملاً، از همه چیزی بی خبر بکوشه افتاده به ژنده کی بطالت کارانه و تنبلانه خود کمال قناعت را دارا ستیم : صدسنگ شداً تبه و صد قطره گهر بست افسوس همان خانه خراب است دل ما