Page 96

شماره (120) جلد اول جریده حقیقته کابل دوشنبه 4 جوزا حکیم قاضی با امارات قویہ لوحه جرگه اعلیحضرت با تفض با هیجان و انقلاب گفتند وقف او و محاذا است شما را بکار ما شرع علمای افغانستان می از کتب معتبره فقهية روايات صحيحه فقهيه حنفيه متناوله تقدیم میکنید و همواه آن فتوی دارد کا منظور کرد و با حدود و حقوق عباد احکام حاکمه عادله عادلانه دار میفرماي همی شود حد ا کر در دو دور تعزیرات باحکام مملکت اسلامیه افغانیته تماماً دلایل قویہ و امارات علم خودشانرا محمول ومحتاط اصدار نمایند. علیحفرت مکمل زیدین و ایالت نظریه انصاف و بسلامیت تافه اظهار میفرمود و تشکر دارم زیرا، ما قبل برین در موافع وقوع جرایم و لاعی قرائن و امارات سیدة بی قاضی حواله در سلاسل قانون مجرمین از مادریها گواه میخواستند چون مدعی مظلوم گواه اورده نمیتوانست باین استغاثہ خود بجز از پریشانی و نکتے سئنی برد شخص مدعی علیه که تجریر را نمی جوید بالعموم ایام سابق یکی از شناسائی گفته بود که نفقه فلان و شاید مانند اجتماع سایر افتاب است و عموم بران مسموعات و تحریات و نظریات امیان رسیده است که باید ما ارباب جرائم سیانه و ترحمی کرده نشود خودتم در ابتدا شفقت را کردیم هرا. اب نسخه رو لانه یک حاکمه حکم کردیم آتھا بالاخر آن ظالم از حرکات مدعی از خود ما بدین سخن مجبور کردند که حکم نموده که زودن دولینجه بر دو پای شان انداخته شود لوجه جرکه یکی از میان برخاسته بوی علمای محرجه و اعلیحضرت توجیه اظهار شادمانی کنان کلماتی را در قلب و قمع شده است که اکثری از قضات و حکام بواسطه همین سنا ! که حکم آن ظاهراً متصادماً نشده بود، و انها تعزیر مجرمین را نمینمودنانی تلفات از طرف مجرمین دباره اند و بدف امباء جنالی و ارباب غرض کرده بتوانند در صورتیکه تجد بد تعزیرات از طرف پادشا ہی مقرر شود معلوم است که این غلط فہمی مغالطه نیز مدفوع و مدفوع میگیرد و مجرمین بخوبی میدانند که قاضی و حاکم بجزاً اداے وظیفہ و تعمیل احکام مقرره از خود بالای آنها جبری را اجرا کرده نمیتوانند اکنون که شما تحدید جزا را قبلاً تایی محسن نمی بیند یہ میخواهید که تعزیرات بعد از وقوع واقعه نظر بوقت و زمان فعل و فاعل و دیگر اشیاء بالستی داده شود لهذا بمقای محسن دیده میشود که تحدید جزا بعد از وقوع جراید و تقرراتر تنها قاضی اننا بر مضرایت ہائے مجدد می ازان در فوق تحصیح شد. بلکه حاکم و بہیئت مجلس شوره متفقاً بنمایند. در مینوت معلوم است که مه در فیصله حیات خود معرض نمیشود و همه سد باب رشوت و لحاظ و دیگر اسباب میشود ـ و پسر قاضی با اثر تهدیدو مخوف نجات می یابند. اگر این مفکوره آمرا نیز لویه جرگه شیمه این نظریه شان بنمایند نمیدانم که از مفاد خالی نخوابد بود ! لوجه جرگه بسیار خوب بسیار خوب ! ضرور باید چنین شود. بعده عموماً با تلفظ دعا کوئی و محمد آفرین بر خیالات عالی اعلیحضرت غاز دو در اندیشیای بابی دبی و ملت پیرو به عدالت کستری بشما بر با شقاً این سخن نیز بآواز های تکبیر و تصدیق ممر ترفیق اختتام یافت وصاحب طرق داه باب جنابات سایر او کنان جمله این پیوسته نظرات کرده مجائی ان پر ده حکم صورت ها را بانواع شکنجه وا قسا مرا با دیس نسبت با صرار و حبه کنان از برنج و سنگ در وگرا نداری یہ سر کوبہ باید اول ببر بند یه مجرم مکرر مجرم طغیان در باره در اثر آن تمام مجرمرا