Page 507

شماره (۱۹) جزء اول جریدهٔ حقيقت کابل سنبلة الحصاد ای مسلمانان! اگر شما در انجام این امراض قبیح باشد والا عوض شان دیگران بر اریکه سلطنت بیمار نالین محنتید آن طب تطبیق و شفا بر حق الله در و الله جاگزین خواهند بود ۵ رجوع کنید که دو البس العسير و غلا و داءالنفوس در جان تست از پی دین داده نه از پی بار است که باریت وبی تقصیر است - در فرقان مجید قرآن حمید باربار در غطی کوش که پاکی بود کوشش ناپاک بلاکی بود مارا مخاطبانه میخواند : دولت ارزش عزیز و جودند عزت صورت بکنی مردان اَفَلا يتدبرون ، افلا تعقلو ، افلا تتفکُرُ گر بریاضت صفت لا توترا زنش بزنار از گرفتار آرا از خواب غفلت بیدار و از مستی مدا با نگہ پئے خواری بعد ازین مقدمه حالا قدر جلب توجه ها ریان کجا دار هشیار گردانیده - اگر مسلمانانرا علت دست سنے د حیات بطرف حقیقت روزه مینمایم - خداوند کریم در ان اسلامیّه که یکی آردو دیگر بی ار د سُبّ مسلمانان رهد دردِ رمضان پر بندگان خود فرض گردانیده آن ذات ایا اگاه و دانا باشید که خالق دو جهان در قرآن پاک و حکیم مطلق است پر امری از تفصیلهای مهربانی ذو العباد را با حشین و دلاش خواند که شما بیخواه میر حین در رود صاحب مدعاست - پس جمیع فعل و قول و امرو نہی کذاشت - سوآئیکه بر خیر عباد و فلاح و بهبود بندگان عالم تلك الدار الاخرة نجعلها للذين لا يريدون علوا في الارضين و خیر اندیشی منوبش مینی بنیاد بگزر چیری از ان مصا ولا فساداً والعاقبة للمتقين] ليذا برکات و حنات و فوائد روزه و مادی و در جای دیگر بموضع مفسر مانده : و منافع که در روزه ماه رمضان اے روزه داران تم جعلناکم خلائف في الارض من بعد هملتظركيف تعملون شریعت غراى محمدیه دلائل طبی و حکمی و عقلی داج حالا بعد از سلطنت و قوام دیگر بنام مسلمانان بحکم قرآن خلیفه و است ، برای تذکره و اطلاعی انها ضرورت انشاء گردانیده تا که نظرم بیما بی که شما چه کار روا میکنید - یک کتاب جسیم است - مگر از جمله مقاصد بزرگ فریاد و هم خالق بیزیناں رسول د خلعت مبعوثی را در شاد یک روزه یک مقصد اعظم تقوی و پرهیز گاری است نموده اند که اگر شما مسلمانان فرائض منصبتی را بخوبی ادا کنید چنانچه از فحوای این آیه مبارکه که فرضیست روزه ويستخلف ربي غيركم همین تقوی در علت اصلی و امتن روزه مبرهن است پس در رنکالجای شما اقوام دیگر را خلیفه و حکمران مقرر خواهد کرد یا ایهاالذین آمنو اکتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین دیار و نیز کذا در محل دیگر بندگان خود را مبنما میفرمایند که : لعلکم تتقون ] پس ازین آیه واضح شد که غرض و غایت لا يرثها الا عبادي الصالحون - خداوند کریم فقط تقوی است و پرهیز گاری ، و قبلاً مرقوم آمد که نیکباران میراث حکمرانی جہانرا بغیراز بندگان صالح خود بدیگر کر ممیزنده و پرهیز گاری و ترس خدا باعث قیام حکومت و دوام سلطنه و بجای دیگر خالق بر تر ما را هدایت فرموده که اسلامیان است پس دور افت زمین که تا بحال اسلام إن الأرض لله يورثها من يشآء من عباده والعاقبة للمتقين مشروطیت ہے پس ! علاج صحیح و دادی دور است این الله پاک زمینها خود هر کسی که بخواهد و آرزو میکر دا مگر بنهامی موجوده عالم اسلام و تزلزل مقاما خلافت و غیر اند آخر کار حق وراثت را هیچ کسی نمی رسد مگر پرهیزگاران و آلام در تقوی و ترس خدا است یای مسلمانان ایا الغرض که از آیات شریفه مذکوره للصدر سُوا این امر دیگر اوامرد و دنگا را تحصین و ترس خوف او را در جمع خیالات کوئید محصول نمی آید که قیام حکومت در میان مسلمانان امید وار نوازش حمراحم خداوندی بود، از عقوبت و باز پرسی ها بدین شرط منوطه و مربوط است که صالح و نکو کار و بهر متقی و از افعال و اقوال خارچیے و گردان در ان اعمال دایناں