Page 299

شماره (۴۶) جلد اول جریده عفیفه کابل شبنبه ۲۰ قوس ورود بیلهای تائید انجا مرکز ورود متبوعین صاحب خرید الباطنه علاوه براد عال صمیمیت تا به درگاه ذیجل قا باطنیه که از روی دو سه روز قبلبرین ج، ص، اقایی حبیب الله خان د سلی دو دیگر طعتهای بافیه سمت جنوبی مکرراً وارد مرکز شده واقایی محترم محمد سمیع خان ج اقایی محمد عظیم خان وخبردود بعضی از انها را ما درین اخبار و اطلاع آمدن و چند ذوات محترم دیگر از سمت جنوبی برآعطای ماعد از عشایر اقوام از نموده ایم درین ایام بارتفع پا بعض معلومات و اخذه سررشته هایی لازمه سمت ایی رصدا تن بر قمنایی دیگر را جناب مستطاب جنوبی وارد مرکز شده اند، با اینکه این نگارنده آقایی علی احمد خان رئیس تنظیمیه سمت مشرقی از بعض ذوات محترم این هیئت لایحه را متضمن خلاصه از عمائد و سران اطراف جدران و منگل نظرات شان باستد خواستار شده ام اما با هنو ز والت غیره ارسال داشته اند درین ان بهم نرسیده جنیکه موصول دست ممنونیت یو فصل هایی مزبور برادر یک باغی مشهور که گشت در انتشار ان مضائقه نخواهد شد. با فعل مطیع شده است و جنت خانم دارد نیز شامل است. بجز صاحب کمالی عیب در عالم نمیدانم (اشعاریست که حسب مطلب و هم برای پرایم اقایی محمد سردخان سرور ایر و ده است) اوضاع زمان با یک جهان شور وافغانم چونی فریاد میخیزد دما دم از رگ جانم بخاک یاس می غلطم زن خود کشتی بر انم ز دست پوچ مغزان کریدارد موج طوفانم بچشم احولان کل خاری آید درین گلشن بیا آئینه با ما باش ! من هم سخت حیرانم سپند آتش عشقم مرا جز ناله کاری نیست زاین و آن خود گر سوختند اغیار و جانم بچندین رنگ میگردد زبان اهل شهر امروز آلهی از کرم پرنور کن خورشید تا بانم چو نظمی نیست در قلب دیار باب همیاران بجز صاحب کمالی عیب در عالم نمیدانم زتبا دل بخون از دست جاهل میشود مارا بخابلهای عارف نیز از غم ساخت بریانم هدف چون میکند با زار گوهر را همی شاید که جای آب خون از دیده با ردا بر نیسانم درون تیره اهل غباوت مائل است که تاروز ابد خاموش سازد شمع عرفانم بداغ سینه خود ساختن بهتر از ان باید که هر شام و صبا باشد نشان من زدو نانم برنگ گهر با گردید تم با شد بوس ایدل گرببرق تجلی بر جهد از جسم سوزانم طلبم از چه اندر کار با افتاده است یارب که همچون بلبل بیچاره اندر شوره افغانم زحرف راستی هر کس بخود چون ما می پیچد کمانها بشکند از جستن یک تیر پرانم بجای دور سیده جهل را افراط نادانی که معنی هم ندارد این زمان حرفی سخندانم دگر شایع شود از پرده حق پرده اخبار مجویب در سو دکی دارد نه بخت زعقل و افغانم