Page 157

(۴) شماره (۱۳۹) جلد اول سراج الاخبار کابل ۳ مارشند ۱۹۱۲ بدل می پرورانم در شبانروز به معاونت خداوند بیه منت اجراء شدنی است اگر من (خدا حافظ) مُرد و تا آن زمان که وطنم گل و گلزار شود نماندم ممکن است که دیگراے پیدا شده در نتیجه مفت این خیالات من بکو شد بنا بران این طور تفکر تکلیف که باید نشسته آسایش کنیم و راحت نمائیم بی امر قدر آسایش کردید بمانند به زحمات (خدا نخواسته) مبتلا شده میروید. باقی برای شما ذوات محترم تکلیف حقیقت: درین اظهارات ادعیه فوق از صمیم دل با اعلیحضرت معظم غازی خود هم نواله ده اند در کا؟ ایزد متعال خواسار است که ملت ما را به انوا؟ الوداع نه حظے دید و نه دل قوت وداع یکے ست مسافر تو بکی پیش رفته بسپاریم خدا با شما گویم که مدت مدته اعدالله فرش اجلاد صبح نماز جای اطلاعات درست بمرکز خانه بعد بدریا اند با پل خوض در بحر خبرهای دلجسب مر تبات زمان اخبار مقاله بلقلم و جبال سمت سنبولی بنظر د نائی گرام درین مدت یکسال رسانیدیم - و یا در حق تقریب و تراکم مشکلات متعدد بادی و معنوی هیچ کس کے و تعطیلی از طرف من در انتشار این اخبار که در هر هفته سه با را شاعت داشت. بوقوع ندائی. اکنون که بخاطر صحت حیوانی الحاحم یافت و ہم این نکارنده از خود و غلطی علیحده قاهر، بالفعل نمیتواند که فرید برین از عهده این در کار مهم تن تنها بر آید لهٰذا از ناظرین با تمکین خود وداع کزان کثرت معذرت اخلاقیہ خود عادل مقدرت میکند در خاتمه از همدردیها انسانیت کارانه جنا عبد العزیز خان مدیر واحد که در زمان وکالت تولیش از زارت مر بپوشانموده اند وله هم دستی دساینت (س) د یس سجاها خان آقا خوشنویس و دیگر کاپی نویسان مطبوچیان اداره حقیقت که شبانروزی ما را نور سر خود نکارنده در قمی ورزیده اند اظهار تشکر نموده بپه خانجانی این در شحصت جان تن نرسود را به تهجد ان کی باغ حشر میکند طافت جهان تلاقات میهمان گذشت ما تے مجھے شد از خداوند صحت و عافیت شما را میخواهم و بید حفظ و خدا می سپارم. علم و عرفا متجلی گردانید تا مژ ماه برین بکا عمار نیتند اواز عظیمت و بخره خود ظلوم آزار خود عرض تا مین سقا را نخرد دو چیه ایکرداند؟ دو با رامن عالت سلام و اکرا را منفعت و حسن و هزار سلام و القان با تماما كنے عذابی ادا میر تصمی و سجد در حقد جوش و خروش و علیجان بار بر علیه خود شرف و ترقی زیاده زیاد در داشته اند؟ خدا حافظ هر چند خطاران پشیمان رفتیم نا برده بار چید کاران بهر جهان رفتیم شرمنده و خسته تار آهیا؟ به خونابه خجالت پیدا است خدایا میہمانان رفته خدا آنکه زیر سخن در کمر به مدل کراما ترش سفت زیر کا شرق الا بانی بینایی جنایته تشم بسوزنده مقالات