Page 156

(۲۹) شماره (۱۳و۱) جلد اول جریده حقيقت کابل باز شد. ما در این طور یک روزی که بمانشان فرصت را غنیمت ندانند نداد که برگشتن و سوختاندن و تباه نمودن اگرچه میدانم الحمدلله عسکر یک قوم خود مکافات بد میدهد و نشانها دلیرم شجاع و دلاوراند. و گاهی از بشما نقل بموال شده است که شما چند قوم جنها خودها را برای همه گونه پیش آمد لقد گله اگرچه این نشان بدین عرض پس نفرسند و همیشه ما غری فراموش سکوت جنوبی را گوشمالی داده يمی نگردند. ملکه این مکافات محض بواسطه طرفداری کسانیکه در مقابله حکومت و علم و عرفان و دور کردن ریشهائی ناموس با وعزت ما و برای نادانی و جهل خانه ویران خدمت خرابی وطن ما دست درازی شما بقدام گردیده است. کند. من و عسکر دلیرم حاضر یم این معامله سمت جنوبی گویا که دست خیانت ساز مقطوع مقابله بین یک دو خیال موهوم و علوم ساخته و خارهای خیانت جهل بود لکن آن بدبختان خود را شانرا ازین وطن گلزار خود بکشیم. تباه کردند و اکنون پشیمان شده اند من و عسکر م حاضر هستیم از خدا و ند آرزو دارم که ملت که مثل این ملعونها اگر چهار ما را بدرجه بلند معارف برساند تا فرد دیگر مانند مانند سگ در فیض علوم و فنون و تلقین مکتب اوشانرا پس پا سازیم. یاد بگیر برادران و پسران وطنی خود بعضی خیال خواهند کرد که این محبت کنند و گاهی یک قوم سخن را از غرور میگو بدنی ! خداوندا و قبیله برخلاف دیگری با فشاری با ماست و امید داریم که از و مقاومت نکنند و بالعکس در ضمانت لطف خدا وند بر همه خرابهای دین و وطن و ناموس خود از خدا خود کامیاب شویم. چنانچه در خواستیم که سخت میجنگند و تازیدان موقعیکه یک باد سخت طوفانی قطره آخرین خون بمقابله آنها بدنیا جاری بود ایزد پاک ماند با فشار می کنند (اشداء یک چراغ روشن این مملکت عزیزم علی الکفار رحماء بینهم ما را بر افروخت و از لطف و شما عسکر خیال نکنید که ما چند کرمت خویش او را از هرسی ملعون را پس پا نمودیم اکنون باید حوادث محفوظ داشت . استراحت کنیم بانی باید همه هوشیار آرزوهای با گزنه به سر و بیدار باشیم تا دشمنان دین افغانستان و شما ملت عزیز م