Page 198

مسائل ہر روزہ ۱۹۵ عیان باشد - لیکن دلش گویا اصول خاصی را قبول نمیکند که استناد و استعمالش را میخواهد - او بہر سوال بسرعت زیاد پیش آمده میتواند و بالکل صحیح میباشد ، لیکن معلمش می پندارد که امر عالی همان اسلوبیست که او نشان داده است و اگر چه شاگرد بدیگران بمنزل واصل شده میتواند اما معلم نمونه رسمی را هم می انگارد که برای شاگرد تجویز نموده است تجزیه مقام خود دارد چون شاگرد کدام چیزی را حل کردن میگیرد که مناسبات نود کار رسائی ہای نو را پیش میارد - لیکن قیمت این فقط در نیست که این مناسب را بطریق درست ادراک نماید - بلکہ که این را کرده نتواند باید تجزیه خود را وداع گفته تربیه سرعت و سهولت را بنماید - باید او مطلقاً از کدام اصول دل آگاه نباشد - و اگر او بر تجزیه گذاشته شود در تکاملش مزاحمت خواهد شد - آن شاگردیکه در کار حسابیش مقدار زیاد تمرین را القا کرده بتواند بشرطیکه نتایج صحیح برسد بیشک از تعلیم خود استفاده زیاد تمرین کرده است - چیزیکه باید ما در کار حسابی مقصد داشته باشیم صحت و سرعت است و همه علمیات غیر ضروری مفقود باشد - اگر یک بچه متخبطاً یک مسئله را حل کرده بتواند که دران کدام نوع مناسبات حسابی مفقود باشند باید به او تکلف تجزیه داده نشود این امریکه او حلش کرده میتواند