Page 400

تحیقه ۱۵ شماره ۲ غزل گرچه در لفظ عرب جمع خبر شد اخبار ليك يك نامه بر علم و هنر شد اخبار چند اوراق شده جمع و بهر ماه دو بار میشود نشر و چو يك سلك گهر شد اخبار خبر جمله عالم بتو گوید هر دم هست در خانه و بغداد خبر شد اخبار گاه از دین و از دنیا گهی از حب وطن میدهد پند و ترا دافع شر شد اخبار تیغ عریان وطن فكر و لسان ملت هست اخبار و ترا تیغ و سپر شد اخبار احمق خبره سر بخیر از حب وطن گویدت نفع نشد جمله ضرر شد اخبار از ازل دشمن علم آمده جهل جاهل غیر کی خوشش آید که خبر شد اخبار پادشاهم چو خریدار کمال و هنر است زالب گنج گهر مخزن زر شد اخبار حامی ملت و دین پادشه علم گزین چون پسندید به (محمود) هنر شد اخبار ناموران جهان (ما بعد از نمبر ٢٤ سال اول) این آغر بینه با جنرال (دومینیوس) ازدواج کرده و از صلب ایمپراطور (نرون) نام ظالم مشهوراً بدنیا آورده است. بعد از انکه شوهرش وفات کرد بنا بر عادت منحوسه آنزمان جهالت با کاکای خود ایمپراطور (قلا ودیوس) از دواج نموده است. و به افسون کاربها و قتانیهای خود چنان برایمپراطور غالب آمد که همه امورات کارهای حکومتی را بدست خود در آورد. دختر شوهر خود را که از دیگر زن مانده بود و نام آن (اوقتا ویا) بود به پسر خود (نرون) تزویج نمود، و پسر شوهر یعنی هم خود را که (بریتانیقوس) نام داشت) طرد و اخراج نمود، و ایمپراطور یعنی شوهر و عم خود را بران واداشت که پسر خودش (نرون) را ولیعهد کند. و چون این کارها را کرد از بیم آنکه مبادا پشیمان شود شوهر و عم خود ایمپراطور (فلاودیوس) را زهر خورانیده هلاکش نمود. وقتیکه پسرش (نرون) ظالم ایمپراطور شد غرض داری والده خود را بامور حکومت برداشت نموده مشار الیها را در يك کشتی سوار کرده امر نمود که در قعر دریا غرقش کنند. ولی آغر بینه بهر دیه و حیله که بود مامور غرق کننده خود را فریفته نموده خود را خلاص کرد. ولی بعد ازان باز نرون ظالم يك افسر خود را به جزیره که او پناه گزین شده بود فرستاده در سنه ۵٩ میلادی بقتلش رسانیده است. این زن در حسن و جمال يك آفت دوران، و در دیه پردازی و حیله انگیزی و غدر و ظلم معروفه جهان بود. ( باقی دارد ) عفو تقصیر خود را در باب منتظم نبودن دریشی و توالت خود بیان کرد در نزد بستر زن بیجاره رفته بيك صدای امینی گفت: — جسارت مادام ! جسارت ! آیا زمان زائیدن نزدیکشده استی ! هیچ نترسید ! همه ما ازین راه گشته ایم، حالا آنکه بهیچ یکی ما هیچ چیزی نشده است. من بشما معاونت میکنم. هیچ اندیشه مکنید. بسیار بزودی رهای میابید. و باز خواهید گفت که « وای، زائیدن همین بود؟ ایده، آسان چیزیست ! » فلوسیند از شدت در دو اضطراب این سخنان دلداری دادن دایه را نشنید. مادام آنغو بعد از انکه شکم و خالیگاههای زاجه را معاینه کرد قومیسر را خطاب نموده گفت. — قومیسر افندی ! اين يك بحرانیست که بر مادام پیش آمده بعد از دو دقیقه زایل میشود. اما مادام درینجا استراحت نمیتواند، و زا بماندنش مشکل مینماید. اگر به دایره من بیاید بسیار خوب میشود. من او تاقهای خوب و مفروش یکی دارم که همه اسباب استراحت را مالکست و هم اجرت بسیار ارزانست اذیت مکنید. — قومیسر - جانم، سخن اجرت را بگذارید. از آن رهگذر خاطر جمع باشید. اما مادام به اینحال در بازده پله با به زینه را چسان پایان شده خواهد توانست ؟ مادام آنغو — (نعره های عسکری را نشان داده) ازین جوانان چار نفر كه يكيك گوشه نهالین را بگیرند بهر جائی که دل ما بخواهد بآسانی خود را برده میتوانیم. این فکر دایه چون آسان يك چیزی بود هماندم قومیسر به عسکر ها اشارت کرده چهار نفر چهار گوشه نهالین را گرفته برداشتند. بعد از يك دو دقیقه فلوسیند در يك اوتاقیکه دایه آنرا بسیار اعلا فرش شده گی تعریف کرده بود و ان فرش عبارت از يك چار پائی آهنین تنگ، و يك آرام چوکی تختی دار، و يك الماری کالا گذاشتن بود جابجا گردید. درینجا دردهای اولی زن بیچاره یکقدری آرام شد. اگرچه يك كمی راحت نفس میگرفت ولی از تاثیر اضطرابات الیمه، رنگ کشیده بود و او بقیافت يك مرده را گرفته بود ( باقی دارد )