Page 1449

شمارهٔ ۷ حال عجم حله ۱۲ فریاد و خروش از سواران مربی گذرد زجرخ کیوان باز يك سواره و پیاده اندر دم پیل مست داده آمد از دود تیره کیهان بینی از خون هزار کنت(۲) است مات آمده پادشاه ساده این است سزا هر او دور تک است برخيز ز خواب كاه تنك است برخيز ز خواب گاه تنك است شتاب که روز رزم و جنگ است بشتاب که روز رزه و جنگ است از فلفل بوق و کوس و کرنا شوری افتد بچرخ مینا بر کشتی انگلیس مکار هر گوشه شکست شد پدیدار خون بگرفت کوه و دشت و دریا پنداری چرخ سرخ رنگ است ز این پس نزند گزاف بسیار کاندر دريا بكى نهنك است و خيز از خواب گاه تنك است برخيز زخواب كاه تنك است شتاب که روز رزم و جنگ است شتاب که روز رزه و جنگ است شمشیر بلان در این نگاه آمد چه كان و كله ها کو شد تیره چو خان کاخ مینا از دوده توب مستقو، فرسا لرزد دل شیراز هیا هم این دوره و فروعتك است لشکر بگرفت دشت و دریا از برف و ز خون زمین خلنک (۱) است ر خير از خواب گاه شان است برخیز ز خواب گاه تنك است شتاب که روز روم و جنگ است بشتاب که روز رزم و جنگ است (۲) كنك = روده معروف هند کاریکاتور السياسة المصورة انكليز - بعد از انکه گرفتن افريقا وسودان ، وبانك هند، و مرغان رشكا لك كناد او اوستراليا و جزایر بحر محیط را در قفسها انداخته : تلهٔ دندانه داری را گذاشته ، دیگر جاها را میخواهد به آن بگیرد و در قفس بکند ، عثمانی و المان از پشت کوه هر حرکت او را در زیر نظر ترقب داشته می گویند : ربوده زحمت کش وقت آزادی رسیده . آزادی ! ... این کیفر را خدا بر انگیخت بر فرق عدو غبار غم يخت زایشان چندین هزار خون ریخت لك قيصر روس در غرنک (۳) است برخيز زخواب گاه تنگ است بشتاب که روز رزم و جنگ است (۳) غرنك = كريه حوادث خارجيه ترجمه خبر هاي جنك وغيره از جرايد او روپا و حالهای وطن و ملت جريده خاور مینویسد : در مکتوبیکه یک شخصی از، شیراز، برای یک دوست خود، مشهد نوشته از حالات آن نواحی تحت رانده مینویسد :