Page 1364

شماره ۳ سال پنجم ایکه چون ماه رخت مهر نباشد روشن گر چه از کار جهان است خبر دار ولی تاکی از دور پدیدار تو باشم فکران نکند کار جهان کار همان است همان در لب لعل تو میدید عیان اسكندر درج اخبار وطن میکنند اشعار وطن چشمهٔ خضر گرو بود یکسر نهان مدعی شعرش اگر موی نکنید بمیان هیچ اگر نیست دهان تو در ان نیست سخن کاشکی بشنود این حرف که کرده خاموش زان میان یکسر موئی بمیان نیست نشان از سخن طوطی شکر شکن هندستان دو کمان میکشد ابروی تو پیوست چرا ناد کرده مدح نصاری بسراج الاخبار میکنند کار من افسرده يك پشت کمان نفرستد که کند نشر در اطراف جهان میکنم جان بلب لعل تو سودا هر چند منم امروز بکابل که روان شعر ترم من سودا زده کی سود شناسم نه زبان تشنگان نوش نماید عوض آب روان جان بدان تار کی خونخوار دهد ( مستغنی ) نبود گرچه هم از اهل زبان ( مستغنی ) میشود گر لب جان بخش توای شوخ ضمان بود اقرار بلطف سخنش اهل زبان خوا هدم طبع دگر بار مکرر مطلع آفرین باد مکرر بچنین طبع روان درج اخبار کنم مدح شهنشاه زمان غیر ازینم نکند خاطر غمگین شادان عذر ما فات توان خورد تکرار قسم نا مسلمان نخورد روزهٔ ماه رمضان بخدا وند توانا و بقرآن سو کند باز بر صدق رسولان و بشور ایمان صف لشکر مزگان و بخشم جادو به نگاه غلط انداز و بناز خوبان بوفای غم جانان و به هجری دوست بستمکاری دور آن و بعمر گذران بشب وصل که افزون ز شب قدر قدر بشب هجر که گویند ندارد پایان بدل آن بت بیمهر که صد بار فزون بدلش خورده قسم از سر سختی سندان قسم از سر اخلاص بآن است و باین قسم از ره تصدیق باین است و بآن قوت فرزند نمیکرد اگرم دل بخون ورم از مرگ برادر نشدی اشک روان مرك این هر دو جوان مرك بكبار اگر قدم از بار غمم و رنج نمیکرد کمان گر نشان ماندم این درد از ان شعر بلند شکر از ماندم این رنج از ان طبع روان مگر این ماتم دلگیر نمی ساخت غمین ورم این مرك كلو گیر نمی بست زبان لب نمی بستم از اوصاف سراج الاخبار آنکه وصفش نتوان کرد بتقریر وبیان کار او مدحت اسلام بود غیرت دین کس نگوید که درو مدحت اغیار بیان کارش از غیرت دین خدمت قوم است و وطن از اجانب نتوان یافت درو نام و نشان این قصیدهٔ حکمت نشیدهٔ فوق مبنی بر يك حكایتی درج صحایف افتخار ما شده است : قبل از یکهفته از ریاست، لوهارو ( ممالك هندوستان ) يك مكتوبی بايك كتابچهٔ گرفتیم که کتابچهٔ مذکوره عنوان ( قصیدهٔ عرض اخلاص ) را حاوی و بحسن خط و حسن طبع مطبوع شده بود. صاحب مکتوب درج قصیدهٔ مذکوره را در سراج الاخبار افغانیه آرزو کرده بود. قصیدهٔ مذکوره تقریباً یکصد و پنجاه و چند بیت يك قصیدهٔ غرایی بود که در خوبی و حسن مضامین شعر به اش هیچ گفتگویی نداریم، ولی موضوع آن بمذهب ما و مسلك اخبار ما آنقدر ضد و بعید بود که درج آنرا نی بلکه خواندن آنرا نیز بر طبع خود گوارا نتوانستیم. لهذا بجناب شاعر شیرین بیان وطن عزیز خود جناب ، مستغنی، مراجعت کرده باین قصیدهٔ مافوق که یکدرجه تشفی صدر توانسته کردیم. از صاحب مکتوب بالخاصه اعتذار میکنیم که در صحایف سراج الاخبار افغانیه آنچنان اشعار و گفتار راه دخول ندارد . سراج الاخبار حوادث داخله حضرت ذات اقدس الهی جل سبحانه ممالک محروسهٔ شاهانه را از همه آفات و بلیات محفوظ دارد . بیماری مدهشهٔ هیضه و اسهال که در شهر و اطراف شهر ظهور نموده اگرچه تا بوقت تحریر آن هنوز دوام دارد ولی لله الحمد والمنه از تاریخ ۲۹ شهر رو به تخفیف نهاده است چنانچه از جدول ذیل بخوبی مستبان میگردد . و امید از فضل و کرم نامتناهی الهی که تا چند روز دیگر اثری ازین عارضهٔ مدهشه نماند : جدول اصابات ووفيات مرض هيضه واسهال از تاریخ ۱۹ رمضان الى ۳۰ شوال بموجب رپورتهای کوتوالی