Page 124

صفحه ۵ نمبر ۱۰ ایا این چه سان خوف است که برین بیچاره افغانان اسناد میشود ؟ جی در افغانستان ساخته شدن راههای آمین ممکن است. اما بدرستی باید دانست که که آن آن را راههای از معدنهای خود افغانستان خواهد بود، و انجیر ان میں آن از اولاد وطن خود افغانستان خواهدت نهانه د غائب غیر، همه مردم افغانستان بر باد شاه خود اعتقاد دینی و د اعتماد ایمانی دارند ، وعین الیقین از افکار همایونی بادشاه خود آگاهند که ذات شامانه شان بسیار ترقی دوست ، وطن پرور، دیندار ، غیور یک بادشاه معظمیت . لهذا ازین یک خاطر جمع و آسوده اند که تا وقته فت بسر رسیدن انجنیران معادن، و وا انجنیران ریل از اولا د وطن شانه شان که آنهم است اللہ عنقریب است - هیچگاه برای ساختن ریل در ممالک محروسه افغانستان اقدام در زیده نخواهد شد بین بعد از این نامه نگا به مذکور مینویسد : (( علما و علمایان مقصب شریک این خیالات شده عوام الناس را بر خلاف تجدید تہذیب پند و نصایح میہ ہند )) این سخن نامه نگا به پا نونیز را نامه نگار سراج الاخبار علنار و میکنند علمای گرام افغانستان بدرجه که نامه نگایه پایونیر سخنان برده از حال و احوال عالم بیخبر نیستند. میدانند کہ لوازمات و احتیاجات عصر حاضر به چه چیز ما مو قونست. لہذا ہیچگاه بر اجرا آپ فعلا نه با دشاه خودشان بخشیم در خلاف و نظر استنکاف نمی بینند. علمای افغانستان بر تهذیب ، مر میکنند نه بر خلاف تہذیب نامه نگار مذکور برای تفریق فرقه های مخالفه افغانستان چنین مینویسد : ۱۱ و گفته شده است که ایشیک اقاسی عبد القد دسر خان که در زمان گذشته خیلی اقتدار داشت و و محمد محمد خان نے جمعدارید. در افغانستان فرقه ها می تو های مختلفه ضد به مگر نیست. امر خان سی سالار سابق افواج و تو حسین ان کو بادشاه با علت تنگ راست و بقت با با دشاه خود یا بینی و دیگر اعیان نظامی در حمایت فرقه اول میباشند )) این هم از مکاشفات خارق العاده تصور یه بی نام و دنت نیست که مخصوص قلم نامه نگار انتریکه پر را از پایونیرا اولا این را بگویم که این ذوات مشا را بیمه از جهان نیست که از قرار شنیدن بر خدمت کردن استقرار سلطنت سفید افغانیه وه عدم مخالفت با دشاه خودشان خواه در زمانہ امیر صاحب مر صاحب مرحوم در چند دستان مغرور بودند دا میر صاحب موجودہ دام اجلاله بعد از سریر آرائی اور استان نا مراجعت از راه به مراحم مراح ہو گا نہ جملہ مفرورین فوق را برای مراجعه در ایام سلطنت و حیات خاقان مغفور و خواه در ایام جنوب بما یونی قسم و حلف اجرا نموده اند. و مردمان دیندار و لا شیار می بستند. هیچ گمان نمیشود که دین مقد محسن خودشانر ایخلاف ورزی مقام سلطنت اسلامی و خلف خلف امیل بر هم زنند. و هم مردمان مذکور همه اشخاصی هستند که دو ریایه مرحمت همین یادته معظم معظم بمناصب عالی سرفراز شده چنانچه ایشیک آقاسی عبد القدوس خان بمنصب الاعتماد الدو) د غائب سالا را میر محمد خان بمنصب سپه سالار و میرزا محمد حسین خان منصب توفی الممالك لهذا بارا پر درنده خود خلاف در زیدان را هیچگاه بر وجدان دایمان خود گوارا نمی سازند. بعد ازین فرقه از فرقه دوم بحث برانده میگوید : (( بر خان که این یک فرقه دیگر است که در حمایت امیر صاحب کوشان میباشند و شنیده شد و است که لوی ناب حاکم کابل ، و کوتوال شہر کابل دایشیک آقاسی علی احمد خان در شیک آقاسی محمد سلیمان خان از اراکین معتبری فریق ثانی بستند ای آقای پانو نیز ! انکس که ز شهر آشنا نیست داند که کلام اس کیا مجھ سے اگر چه از مسئله ( مزاکو ) دو سه سال گذشته و واقعه طرفدار نمی یکی تان مولای حفیظ راه و دیگری تان مولای عبد العزیز را از بعضی خاطر با فراموش شده اما امروزه روز ( ایران ) در پیش چشم ماست . همه عالم دانستند دیدند که یکی از شما طرفداری شاه را گرفتیده و دیگر تان حامی شورائیان بر قم داده شو را بیان را برانگیختید در آن دو حریف از خریب شما غافل مانده و گرد به آنچه کردید. محقق میدانیم و کالی آزاد می سخن شما را رد کرده میگویم که شما خاطر شریف خود را مگر نیست. امر خان سی سالار سابق افواج و برد و بر محافظه وطن هوشیار . این فرقه ای تصوری است باز در تعریف و توصیف فرقه اثانی دریچه سرائی آغاز کرده چنین میسراید : (( فریق مذکور با دیگر منصب داران در چند دستان مغرور بودند دا میر صاحب موجودہ دام اجلاله بعد از سریر آرائی اور استان از راه به مراحم مراح ہو گا نہ جملہ مفرورین فوق را برای مراجعه در ایام سلطنت و حیات خاقان مغفور و خواه در ایام جنوب بما یونی قسم و حلف اجرا نموده اند. و مردمان دیندار و لا شیار می بستند. هیچ گمان نمیشود که دین مقد محسن افاغنه شور زیاده تعلیم یافت و مهذب است. زیرا بند