Page 123

۲۴ درست است در شهرهای آینده و این نما در بارهای گفته بیان میشود . الحق که این توجه حضرت با اشارات صریحه رحیم اللهی یعنی شمرده میشود که واسطه یگانه ترقی و نهضت است. تجارت ، صنعت ، امنیت ممالک شاهانه شان است. مخصوصاً که اگر درست به منافع سرکهای آهنی منتظره اندیشیده گی ملاحظه شرف و ناموسی و دین مقدس خود به ید دقت ملاحظه کنیم خود را بر این مکلف می بینیم که از کدام بهر گونه فدا کاریهائیکه در راه این مقصد خیر مرصد بادشاه بزرگ دامن پروریده بعد ازین کمتر محبوب القلوب خودمان که لحظه از تدارکات اسباب ترقی و نجاح وطن دست شانرا ازین فروگذار نفرموده اند به سر و مال و جان و تن سعی و کوشش و در تقدیم دعای نظامی عمر و شوکت دوستش را از درگاه خالق بی نیازی اجازه جاود نیاز نمایم فقط ~*~ تصحيح افكار ( تتمه اخبار مجله پایونیر در باب فرق های مخالفه در افغانستان ) اخبار ( پایونیر ) یک شرحی در باب احوال داخلی وطن عزیز ما ( افغانستان ) بنویسد که سبب عجیب و غریب بودن آن مجبور شدیم که شرح مذکور رایگان در زیر نظر مطالعه کنندگان گرام خود نهی برده و خلاف حقیقت بودن آنرا بر همه مطالعه کنندگان گرام خود فنی برده و آشکار سازیم . و به این امید تا بکدرجه به تصحیح افکار عمومی خدمت نمائیم . ترجمه اخبار مذکور میگوید : « در ملک افغانستان قدر تا یک فریق آقا خانی موجود پیدا شده است که آن جمله تجاویز را که امیر صاحب کابل برای فلاح و بهبود در کابلیان نموده خلاف میورزند .» این فقره مذکوره ، بی قیل و قال ، ولی تشویش مقابل از آن عاری و آنرا تکذیب میکنیم، زیرا در افغانستان بوقت ما از تفرقه و فرقه بازی، و فتنه و فساد اندازی هیچ اثری و خبری نیست. و تجاویزیکه با نشاء و استصواب محبوب القلوب ما درین نمبر ۱۰ کارهای صادرۀ از خودشان اجرا میفرمایند از طرف همه ملت بنظر نگران بی پایان او دیده و امتحان بیگران دیده میشود . و هیچکس بر خلاف آن حرکت نمیکند ، با مراد این نامه نگار مذکور می نگارد : ( فریق فوق اینشتغل بر سرداران و منصب داران و خیالات قدیمه میباشند بر اجرای موتر و تلفون ها و دیگر آلات تمدن مغربی بنظر تشویش می بینند، و محض ساخت اسلحه و اسباب جنگ را که امیر عبد الرحمن خان مرحوم مرغوب خاطر داشتند دوست میدارند )) بسیار عجب ! هر گاه نوک قلم جناب نامه نگار خواست شعاع ( روزیشن گن ) را هم مالک می بود از نقطه رهبزار ها میل مسافه بکشف قلوب اینقدر سرداران و منصب داران یک ماه کامیاب نمی آمد ! آیا این کشف قلوب خود را جناب نامه نگار مذکور بر کدام دلیل و برهان استناد داده میتواند ؟ آیا اینچه سان مخبری بوده که با اینقدر جم غفیری از سرداران و منصب داران شب و روز میانه و هنگامه شده که از ما فی الضمیر آنها معلومات گرفته باشد ؟ بلی هیچ شبهه نیست که این نظر تشویش دیدن فریق مذکور یک مسئله ایست که بمافی الضمیر تعلق دارد زیرا ما مردم افغانستان چیزیکه بگویش میشنویم و بچشم می بینیم همین است که چه سرداران و منصب داران و اجزاء و اشراف مملکت دولت متبوعه مقدسه ما چنانکه اگر سال در باب ( شرکت موتر افغانیه ) در زیر همایه اعلیحضرت شاهانه منعقد گردید همه گی بیکدل و یک زبان و بیک شوق و ذوق وجدان به آن شرکت پر منفعت اشتراک ورزیدند، و اظهار فرحت و سرور نمودنده و به بادشاه خودشان تبریکها و شکر گذاریها کردند. ولی این سخن نامه نگار پایونیر را رد کرده نمیتوانیم که مردم افغانستان اسلحه و اسباب جنگ را دوست دارند. زیرا از شاه تا گدای افغان به محبت اسلحه و آلات حرب بدرجه عشق مبتلا میباشند. چونکه وطن خود را دوست دارند و دفاع وطن بدون سلاح ممکن نیست . باز مینویسد : ( و فرقه مذکوره مزید بر این این خوف دارد که مباد ا در افغانستان راههای آهنی برای ریل ساخته شود و مداخلت مزید انفیران انکلسیه باعث استیصال آزادی افغانستان باشد .)) عجب خیال خام ! راه های آهنی افغانستان هنوز در بعد نیامده که انفیران انکلسیه باعث استیصال