Machine transcription
۸۷
قاعده صد و سوم
قاضی را بایدست که از مسکن و لباس و فراش که برای محبوس ضرور است
و در روز و شب بی آن معاش نمیتواند بحصه محبوس بگذارد و انرا بفروش
نرساند و ماسوای اسباب ضروری هر چه باشد لازم است بفروش
رساند فقط
قاعده صد و چهارم
اگر محبوس را بر ذمه دیگری قرض باشد لازم است که قاضی همان
محبوس را مجبور کند بر آنکه با آنشخص دعوی نماید و قرض خود را از ان
شخص گرفته بمدعی برساند و اگر مدیون او تمرد و انکار نماید
لازم است که همان متمرد محبوس گردد و خود محبوس رها شود
[ILL] است فقط
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
