Page image — the source of record
Machine transcription
٢٠٥
و
٢٨٦ – (واو) در فارسی ، ۷ قسم است :
۱) : واو معدول : بعد از حرف (خ)
نوشته میشود مگر خوانده نمیشود . مثلا :
خواستن ، خود ، خویش ، خویشتن ،
خواب ، خواجه .
۲) : واو مجهول : ضمه بیان میکند .
حرفیكه ماقبلش می آید مضموم خوانده میشود و
خود (واو) خواند نمیشود .
٣) : واو تصغیر : به آخر اسم وصفتها آمده
معنای خردی میدهد . مثلا :
پسر – پسرو ، نيك – نیكو .
٤) : واو ملازمت : التزام يك شی را به
دیگر شی یعنی جدا نشدن آن را ازان ، بیان
میکند .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.