BrowseMuʻarrif-i maʻārif → page 214

Page 214

Muʻarrif-i maʻārif · pages 1–597


Page image — the source of record

Scanned page 214 of Muʻarrif-i maʻārif

Machine transcription

( ۷ ) اتفاقاً روزی یکی از بزرگان بنی اسرائیل بایشان تصادف کرده دید که جمع بسیاری از مردمان بدور ایشان نشسته وسخنان حکمت امیز ایشان را بکمال اخلاص می شنوند انشخص نزدیک ترآمده گفت ـ ای لقمان ! آیا همان غلام سیاه نیستی که شبانی رمه فلان شخص میکردی ؟ حضرت لقمان فرمودند آری همانم ـ آنشخص گفت پس چه چیز ترا به این درجه بلند رسانید ـ حضرت لقمان فرمودند ـ سه چیز ، راست گفتن ، دیانت نگهداشتن ترك بیهوده کردن ازینجاست که خداوند کریم میفرماید ( ولقد آتينا لقمان الحكمة ان اشكر لله ط ومن يشكر ) ( فانما يشكر لنفسه ط ومن كفر فان الله غنى حميد ه ) یعنی ما لقمان را حکمت دادیم و گفتیم که شکر گوی خدا را ـ و هر کسیکه شکر گوید خدای را هر آینه برای نفس خود میگوید . چرا که منفعت شکر که افزونی نعمت است برای خود او میرسد ـ و هر که ناشکری کند هر آینه خدای تعالی بشکر کس احتیاجی ندارد

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Muʻarrif-i maʻārif, page 214. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0568/214 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0568/214
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record