Page 56

۴۱ آورده اند که شخصی روزی پیش او فتوای آورد مضمون اینکه چه میفرمایند علمای اسلام در شان جوانی که مبداء حال خرکاری میکرده روزی بر در از گوشی خشم گرفته و چوبی چند بر در از گوش زده آن حیوان باو در سخن آمده گفت این همه غضب و تندی بر من مظلوم بی زبان رانده گیر اندیشه نمیکنی که اگر حضرت خداوند بزرگ بر تو خشم گیرد هیچ توانی که از عهده آن بیرون آئی پس آتش ندامت در دل او افتاد و باستغفار و توبه مشغول میباشد و مدتی بیست سال است که آب چشمش ایستاده نشده و اکنون پیر گشته و آب در دو دیده نمانده هرگاه حال گذشته خود را یاد میکند و ستم که بر آن دهان بسته نموده بخواطرش می آید از هیبت حقسبحانه و تعالی خون از دیده اش روان میگردد و چون در نماز می ایستد بر روی و موی و مصلی او همه خون روان میگردد و نماز و وضوی او چیست شیخ ابونصر در حالیکه این فتوی بخواند حال بروی بگشت برخواست و روان شد گفت آن شخص کجا است گفتند در فلان موضع است سر و پای برهنه میرفت بسرعت تمام بخا نقاه او رسید گفتند درآی که در نماز ایستاده