Page 52

۴۹ بو که باشد در عبای تارتار یا بلائی یا مصیبی یا عشار بو که باشد عارفی روشن ضمیر یا بزیر ابر ها مهر منیر بو که باشد عالمی معجز بیان یا که باشد شاعری جادو زبان جاهلی را گر ز دیباش قباست پرده خوشرنگ ست فرش از بوریاست در برش گر چه قبای معلم است هست حیوانی که او لا یعلم است مس که اندوده به آب زر بود نزد صرافش بها کمتر بود شفقت بر خوردان و عزیزان نور چشما باش بر خوردان شفیق با مروت باش و با قلب رقیق خاصه با همشیرگان خرد و خویش از ره لطف و کرم آئی به پیش خاصه با نا دیده نور دیده ام پاره لخت دل تفتیده ام گر دلش غمگین شود غمخوار باش در دلش اندوه کند دلدار باش خشمگین گردد اگر خشمش بگیر ناز او بردار و هم عذرش پذیر با عزیزان و بنی عمان خویش از ره رفق و مروت آ به پیش