Page image — the source of record
Machine transcription
۲۲
در زندان
چون بکوچه می در آید بدسگال می نشیند بر دلم گردِ ملال
نیست او را بهره از عقل و تمیز فرق نکند در ذلیل و در عزیز
از عزیزان پاس عزت نیستش وز ذلیلان خوفِ ذلت نیستش
دود گردد چون بیاید بر دماغ باد گردد چون بیاید بر چراغ
هر که اندازد به پیش استخوان رام گردد پیش وی لابه کنان
میکشد زولانه از پاش بپفور در حقش کوته کند هم دستِ جور
چون شود آماده از بهرِ ضرر کلبه ها را می کند زنجیر در
بدرگ است و بدرگی خویش بود سگ منش ست و سگی خویش بود
گر نیاید استخوانش در دهان می کند غوغا و عوعو چون سگان
گرسنه چون شد به پنجه میزند بادبان و هم به دندان می کند
چون بر آئم وقت شب بهر نماز بانیاز اندر حضور بے نیاز
ناگوارا آیدش فریادها
الامان یا رب ازین جور و جفا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.