Page 22

۱۹ بر سرم کوه مصائب ناگہاں افتاد از گردش دورِ زماں ناگہاں کردند بے تحقیقِ امر بیخطا از بهر محبوسیم امر ناگہاں کردند بے جرم و خطا حلقه ام در طوق و زنجیرم بپا ناگہاں کردند از راهِ جفا در برویم بسته در دارالبلا بغتةً زیں ماجرا ہوشم پرید وعده ہا بشکست و صادر شد وعید افترائے ساعیِ ایماں فروش بے دلیلِ منطقی کردند گوش مدتِ سجنم شد ه بضعِ سنین چرخ بے مهر است تا حالم بکہیں جرمِ فرضی را نه کس اثبات کرد ہیچ تفتیش و نه تحقیقات کرد کس نه قائم کرد برہانے به عقل یا دلیلِ منطقی از روئے نقل مدعی کو داشت شخصی مدعا در حق ما بست ناحق افترا از پئے دنیائے دوں دیں را فروخت آتشِ بغض و حسد را بر فروخت شاهِ عادل با همه اوصافِ داد دادِ انصاف و عدالت را نداد طرحِ بیداد و ستمگاری فگند پائے سدّ معدلت رانی بخند گرچه دار و شاه گوش حق نیوش حرفِ باطل را مگر بنهاد گوش