Machine transcription
۱۷
در برش چون گنج رحمت آرمید پای یار غار را ماری گزید
درد را برداشت اما اُف نکرد زهر را چون شهد خورد و تف نکرد
گفت پیغمبر درین دارالفنا حق صد یقم نشد از من ادا
کرده ام او را محول با خدا تا دهد آن یار محسن را جزا
آنکه اول داخل جنت شود مهتر است عتیق الله بود
از همه سابق مشرف شد بدین در حضور پیشوای عالمین
فضل امت رئیس الاتقیا حضرت بوبکر با صدق و صفا
از جناب سید نوع بشر گشت با صدیق اکبر نامور
یار دوئم حضرت عادل عُمر بود در وصف عدالت مشتهر
بو دقلب روشنش آئینه وار مظهر فیضان و لطف کردگار
اکثری بر وفق فکر صائبش وحی آمد در حضور صاحبش
گفت پیغمبر که گر بودی نبی بعد من ممکن عُمر بودی نبی
یار سوئم هست عثمان غنی صاحب دو نور چشمان نبی
جامع قرآن و هم صاحب صفا معدن علم است و هم کان حیا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
