Page 188

تحفة الامان في سيرة النعمان حصه اخرى ( ۱۸۷ ) تقرر تفاوت در مراتب احادیث رو بر احکام منصوصهٔ قرآنیه نمی تواند که اثری را بیفگند . با اینکه این مسائل نهایت ظاهر وصاف میباشند اما جای تعجب است که امام شافعی وبرخی از محدثین برخلاف آن میباشند و امام بیهقی و دیگران برخی از ان مناظراتی را نقل نموده اند که بین امام شافعی وامام محمد بوقوع پیوسته است و دران ادعا نموده اند که امام شافعی امام محمد را درین مسائل ساکت و عاجز نموده است - اگر چه ما امثال این مناظرات را اقوال فرضی وحکایات وهمی می انگاریم و بر ثبوت آنها در اصول روایت هرگز بر نخورده ایم ، لکن ازان اینقدر ثابت شده میتواند که انتساب مخالفت امام شافعی با ابوحنیفه درین مسائل حتماً صحیح است و درست - اعتراض نهایت قوی که درین مسئله بالای حضرت امام و شاگردانش کرده میشود ، این است :- که نه تنها تلامذه اش بلکه خودش نیز برین اصول مقرره خویش پابندی ، نموده نتوانسته اند ( شاه ولی الله در حجة الله البالغه ) مینویسد که « امام شافعی از امام محمد پرسید :- آیا بنزد شما خبر واحد بر قرآن زیاده کرده نمیتواند ؟ وی گفت نی ! امام شافعی گفت که در قرآن مجید درباره ورثه حکم وصیت اصدار یافته است پس شما چرا بنابرین حدیث واحد كه ( لاوصيت للوارث ) وصيت را بر ورثه ناجائز قرار داده اید ؟ ....... » اغلباً شاه ولی الله صاحب این روایه را از کتاب ـ ( مناقب الشافعی ) بیهقی نقل نموده است که دران امثال این دیگر روایات بی سروپا نیز موجودند ، لكن بحضور شاه ولی الله صاحب عریضه پرداز میشویم که بنزد احناف حق وصيت را از ورثه هيچ يك حدیثی منسوخ ننموده است بلكه وصيت ورثا از ان آیات قرآنیه که دران احكام باقيه توريث مسطور است باطل گردیده است – این نه تنها رای و مذهب احناف بلکه قول اکثری از مفسرین نیز بر همین منوال است ( الا الشاذ والنادر منهم ) برین مسائل دیگر ابحاث طویلی نیز پیدا شده اند که ما به تفصیل آنها عطف عنان کرده نمیتوانیم - لا کن بحث اخبار احاد و آن اثراتی را که ازان برعقائد مسلمانان می افتد – درین موقع بالتفصيل می نویسیم – زیرا که بیشتری از محدثین را برخلاف امام ابو حنیفه همدرین مسئله می بینیم :- مذهب اکثری از محدثین