Page image — the source of record
Machine transcription
تحفة الامان في سيرة النعمان حصة اخرى ١٥٣ ) اهل الروايه واهل الرای
و فرقه دومین محض احادیث را از روی استنباط احکام و استخراج مسائل ملاحظه می نمودند - اگر نص صریحی را نمی یافتند در بعض احیان از قیاس نیز کار میگرفتند اگرچه درین دوحیثیت هردو فریق تا یکجائی در خیالات باهم شرکت داشتند لا کن از روی وصفیت غالب هر کدام اوشان از دیگری امتیاز داشتند -
فرقه اولین اهل الروايه و اهل حديث
و جماعه ثانويه بمجتهدين و اهل الرای نامزد و مشهور بودند - امام مالك و سفیان ثوری و اوزعی را باینکه محدث بودند بهمین واسطه اهل الرای میگویند که بنای مذهب و اجتهاد مستقل را علاوه بردانشمندی شان در فن روايه نهاده بودند - ازانجا که در میان این مردم از روی معلومات احادیث و قوه اجتهاد اختلاف مراتب بود. بطور اضافی گاه گاه این فرقه را هل الرای و فرقه مقابله شانرا اهل الروايه می نامیدند - مثلاً نسبت بامام مالك برابو حنیفه لقب مجتهد و اهل الرای پیشتر موزونیت را نشان میداد .
روزی نصر بن یحیی از امام احمد حنبل پرسید که شمارا بر ابو حنيفه چه اعتراض است بجواب شنید که ( رأی ) نصر گفت آیا امام مالك بر رأی عمل نمیکرد ؟ احمد حنبل گفت که بلی وی هم بر رأی عمل می نمود لا كن ابو حنيفه زیاده تر مداخله آراء را در مسائل جائز می داند - نصر گفت که بقدر اندازه باید بر هردو تن از آنها الزام عائد آید - نه تنها بر ابو حنیفه امام احمد حنبل هیچ جواب داده نتوانسته سکوت نمود - [ ملاحظه شود خاتمه فصل اول عقود الجمان ]
( وجه شهرت ابو حنيفه باهل الراى )
قبل از زمان امام صاحب مسائل فقهیه حلیه ترتیب وتدوین را در بر نکشیده بود - حینیکه وی در صدد جمع آوری او برآمده بهزارها مسائل چنان عائد می شدند - که در باره آنها نه تنها هيچ يك حديث صحیح روایت شده بود بلکه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.