Page 174

* ١٥٧ * احصال نمودم از خود منست و هر که بخواهم میتوانم بخشید این دوم حقیست از حقوق شخصیه انسان که کامل بودن این حق در يك ملت سبب ترقی مادی انست! در حالیکه هر کس از نتایج زحمات خود مطمئن باشد حتی المقدور خود زحمت کرده در توسعه ممتلکات خود که جزئی از ثروت مملکت است سعی مینماید؛ زیرا مواظبت بر عمل و سعی در ترقیه حال از میول فطری انسانست که مقتضیات این حس غریزیرا جز عدم اطمینان دیگر چیزی مانع نمیشود؛ یعنی مانع انسان از عمل کردن در توسیع ممتلکات شخصی ، تنها عدم اطمینان است بر حیازت انها بدیهی است که سعادت حیات وابسته بقدر وفرت وسایل انست! و وسایل سعادت عبارت از کل اسباب و ذرایع رفع احتیاجات است ! که بدون از تحمل مشقات عمل و تکالیف جهد بدیگر صورت تهیه نمیشود در حالیکه افراد را از تمتع بنتیجه این مشقات وتکالیف اطمینانی نباشد ، بطبیعت حال هر کس اقدام کردن خود را در تهیه وسایل سعادت امر عبس و بی ثمره خواهد دانست! که نتیجه این حالت سقوط همت ، و انتشار پاس ، و فساد حالت است . حریت عمل : هر فرد حق دارد! هر مورد اکتسابیرا که بمیل او مطابق بوده و بمنافع عموم ضرر نداشته باشد، برای خود وسیله ارتزاق بگیرد ؛ کسیرا حق مداخلت در این رغبت او نیست . حریت تحریر : از عمده ترین مظاهر حقوق و ازاد یست که ،