Page image — the source of record
Machine transcription
سبق بیست و پنجم
از حرف بے معنی پرهیز نما- سخن باندازۀ خویش گوی و زیاده از
ضرورت مگوی و نرم و شست گوی در سخن گفتن بچشم و ابرو و دست
اشارت مکن دهن را بلعنت و دشنام میالای که از گفتن دشنام
و ناسزا دهن پلید گردد- بازیگر تر از خود مزاح مکن *
سبق بیست و ششم
دوست آنست که انسان را بخوی درست و کار نیکو و خواندن سبق امر کند و
دشمن آنکه بکار بیحاصل و بازی و بیکاری امر کند و از خواندن علم منع نماید-
فخر و زینت آدمی به پیدا کردن علم و کمال است نه بژر و مال چرا که دولت دنیا
زائل و تلف شدنی است و کمال دولتی است که هرجا با انسان است و بیم تلف شدن ندارد
سبق بیست و هفتم
سه چیز است که آدمی را در چشم مردم بے اعتبار سازد- دزدی- دروغ گوئی-
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.