Page 295

۲۹۰ مبتدی ، الف را زبر کلان گویند زیرا زبر آنقدر کلان گفته میشود که دهن بران بسیار باز میگردد بر ، بار ، بش ، باش ، باز ، باغ ، بال ، پای ، پے ، پاک ، بم ، بام ، تر ، تار ، تاک ، تاج ، تن ، تل ، چل ، چار ، چای ، جل ، جال ، خر ، خار ، دم ، دام ، رم ، رام ، وال ، ذال ، زر ، زار ، زاغ ، سگ ، ساز ، سل ، شال ، عم ، عام ، غم ، فاش ، فال ، قاش ، کاش ، کر ، کار ، کج ، لاف ، لام ، لاک ، مکن ، مار ، ماش ، مال ، نم ، نام ، ناک ، وخ ، واخ ، هر ، هم ، هی ، های ، یک ، یار ، یاد ، معلم ، آواز ده « ه » آخری را از زبر حرف آخر معلوم کنید ، جامه ، خانه ، کاسه ، کوزه ، کشته ، تیشه ، ( فرق کسره محض از کسره کلان ) چون مبتدیان در مروقت بجا یا درست شوند ، بعد در دو لفظ « سر سیر » بودن و نبودن یا را بموجب درازی و کوتاهی آواز ثابت نموده بگر گاهی یای ست را نیز مداری آواز دانسته شان داشته بعد هجای الفاظ ذیل را بقرار مذکور از ایشان خواسته باشند معلم ، این ، مبتدی ، آن ، معلم ، این ، مبتدی ، ازیر کلان ، آن ، معلم زیر کلان چیست ؟ مبتدی « ی » را زیر کلان گویند ، زیرا هر زیر ، چون کلان خوانده شود بلاشبه پایان بسیار زیر می آید مانند : ای بی ، پی ، تی ، ثی ، جی ، چی ، حی ، خی ، دی ، ذی ، ... در هر نقطه الفاظ ذیل سوال چنان و جواب چنین باید داد بید ، جید ، چیز ، جن ، جیم ، جل ، بل ، چت ، چیت ، چل ، چین ، چیق ، فیل ، ده ، دیه ، دق ، دید ، دین ، دیگ ، دیو ، زه ،