Page image — the source of record
![Scanned page 158 of [Ṭarz-i jadīd-i taʻlīm-i ibtidāʼīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0320/00158.jpg)
Machine transcription
۱۵۳
(۶۲) ظَاهِرُ ظَاهِرٍ ظَاهِراً بَاطِناً نون بصورت یک حرکت.
ثَانِياً ثَالِثاً مَثَلاً سَابِقاً غَالِباً.
(۶۳) رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ. یک را بی دیگر بعوض آواز نون نادیده گی.
(۶۲) معلم، نون لت خور گاهی دیده نمیشود، و آنچنان در آخر لفظ میباشد،
و علامه آن دو حرکت داشتن حرف آخر هست، یکی از خود آنحرف و دیگری در
عوض نون لت خور مرقوم میگردد، شما چون آن حرکت دوم را ببینید، آنرا بعینه
نون لت خور، دانید چنانکه در سه لفظ اول بقرار یکه بر تخته برای شما نوشتم.
ظاهِرُن، ظاهِرِن، ظاهِرَن، میخوانید، و در حالت دو زبر داشتن آن یک
الف زائده هم بهمراه آن نوشته میشود، که آن باز در کلام الله شریف در حالت
وقف ادا میشود.
(۶۳) معلم، نون لت خور خواه دیده شود یا نشود، حکم هر دو یکسان است
پس هرگاه بعد وی رِ، آید آن نون هم رِ، میشود، و در ، رِما بعد پنهان میگردد
چنانکه در، رؤفن رحیم در رؤف نر رحیم» خوانده میشود، و همچنین است
کیفیت در « محمد رسول الله » .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.