Page 152

۱۴۷ سبق ۱۹ (۵۰) خواجه خواندن خواهش خوش بستن خویش و او مکتوب غیر ملفوظ. خود خواب خور خورشید (۵۱) در اینجا فیض آباد صحیح است. الف مکتوب غیر ملفوظ. (۵۰) معلم، در بعض الفاظ، زیر، خ، واو، دیده میشود خوانده نمیشود، چنانکه خ، را، بالف، وجیم، را از سبب «د»، آخری بزیر کلان، مبتدی، خواجه، معلم، در دیگر نون را موقوف بعد الف بیار، مبتدی، خوان، معلم، «دن»، با بقرار، حق، حی، بزن، مبتدی، دن، معلم، از سر، مبتدی، خواندن ..... معلم، حال خواندن این الفاظ ذیل بر شما لازم گشت، خواهر خواند، خواجه، صفا، خواستیم، خواستند، خواندند، خوردند، خوابیدند، ..... (۵۱) معلم، درینجا باز الف نوشته است و خوانده نمیشود چنانکه این را بگو مبتدی، د، معلم، ر، را بکشره کلان بگو نون، را موقوف بیار، مبتدی، رین، معلم، جیم بزیر کلان، مبتدی، جا، معلم، از سر، مبتدی، درینجا .... معلم «ف ی » مبتدی، فی معلم « ض» چشم در بزیر کلان، مبتدی ضا معلم، ب الف، دال موقوف، مبتدی، باد معلم، از سر، مبتدی فیض آباد، معلم، دیدید، که الف حرفی آن هیچ خوانده نشد.... حال خواندن الفاظ ذیل بر شما لازم گشت کوشش کنید که الف بست آن از شما خوانده نشود، شکر است، خوب است، بچور است، تیار است.