Page 153

باب سیم در بیان امر بخطا و مسائل متجانسین ١٤٤ (۸۸۶) واگر شخصی امر کرد طفلی را بقتل کسی و آن طفل کشت او را بر عاقله حکم کننده دیت لازم آید فقط (خزانة المفتین) (۸۸۷) واگر شخصی بالغی حکم کرد بالغی را بر قتل کسی واو قتل کرد ضمان آن بر قاتل است و بر آمر هیچ لازم نیاید (قاضیخان) (۸۸۸) طفلی بدست پدر خود است وکشید آن طفل را شخصی از دست پدرش و آن طفل ہلاک شد درینصورت دیت بر آنشخص باشد و پدرش وارث آن بود و اگر طفل را پدرش و آنشخص هر دو کشیدند تا آنکہ طفل ہلاک شد درینصورت بر هر دو دیت لازم شود و پدر طفل وارث نبود (واقعات الحسامية) (۸۸۹) وهرگاه ما در طفل را حوالہ پدر او کرده رفت و طفل شیر دیگری را قبول میکند پدر او دایہ برای اطفل نگرفت و آن طفل از گرسنگی ہلاک شد بر پدر گناه و کفارہ و تو به لازم شود واگر طفل شیر دیگری قبول نمیکند و ما درش از عادت او اطلاع دارد پس گناه و کفاره بر ما درش باشد (محیط) (۸۹۰) اگر شخصی غصب کرد طفلی را و در مهلکه انداخت و آن طفل ہلاک شد بر غاصب دیت آن لازم شود ( قاضیخان) (۸۹۱) اگر طفل مغصوب را کسی دیگر کشت پدر او اختیار دارد اگر خواهد قصاص از قاتل بگیرد درینصورت غاصب و عاقله اش بری الذمه شود و اگر بخواهد ضمان از عاقله غاصب بگیرد درینصورت عاقله غاصب هرچه دادند از مال قاتل