Page 117

باب هشتم در بیان صلح در عفو و شهادت آن ۱۰۸ بر عاقله جانی دیت است و اگر عفو کرد او را از قطع و آنچه از ان حادث شود عفو صحیح است مگر آنکه در صورت عمد تمام دیت عفو شود در صورت خطا که دیت بر عاقله باشد وصیت در ثلث مال جائز بود و این وصیت بر عاقله جارح باشد (محیط السرخسی) (۶۶۹) واگر شخصی کشته شد عمداً و اورا دو کس وارث باشد یکی از آنها حاضر بود و دیگری غائب و وارث حاضر دعوی کرد که وارث غائب عفو کرده حصه من مال میشود قاتل انکار نمود و مدعی گواهان ثابت کرد درینصورت در حق حاضر و غائب حکم بدیت کرد می شود (فصول عمادیه) (۶۷۰) اگر دو وارث مقتول باشد یکی از ان حاضر است و دوم غائب و قاتل گفت که وارث غائب عفو کرده است و برینمعنی گواهان آورد گواهان او مقبول شود و عفو جائز شود و هرگاه حکم عفو کرده شد بعد از ان وارث غائب حاضر آید اعاده بینه بر قاتل نیست و هرگاه قاتل گفت که وارث غائب عفو کرده است و برینمعنی کسی گواه است و درخواست حلف از حاضر نمود درینصورت تاخیر کرده شود تا که وارث غائب حاضر شود و قسم کند و هرگاه وارث غائب آمده قسم کرد بر قاتل قصاص باشد (مبسوط) (۶۷۱) شخصی عمداً کشته شد و برادر او گواه آورد برینمعنی که او وارث مقتول و سوای او دیگر وارث ندارد و قاتل گواه آورد برینمعنی که مقتول را پسری وارث است قاضی را باید که تاخیر کند و بگواهان برادر مقتول بر قاتل حکم نکند و اگر قاتل گواه آورد برینکه مقتول را پسری وارث است و او صلح کرده است یا قاتل بریت دویت گفت نزد