Page 108

۹۹ باب پنجم در بیان اقرار قاتل وتصدیق مدعی تکذیب او (۶۲۶) منقول است از امام محمد رح در صورتیکه شخصی بر دو کس دعوی قتل عمد نموده طلب قصاص کرد و یکی از آنها تصدیق مدعی را نمود و دیگری اقرار زدن به عصا کرد خطاءً درینصورت بر هر دو مدعی علیهما دیت لازم آید استحساناً از مال آنها در سه سال و اگر مدعی دعوی قتل خطا کرد و هر دو مدعی علیهما اقرار عمد کردند درین صورت بر مدعی علیهما هیچ لازم نیاید و اگر مدعی دعوی خطا کرد و هر دو مدعی علیه موافق دعوی او اقرار بقتل خطا کردند بر هر دو مدعی علیه مها دیت لازم آید و اگر مدعی دعوی خطا کرد و یکی از آنها اقرار عمد و دیگری اقرار خطا نمود بر هر دو مدعی علیه دیت لازم آید (محیط) (۶۲۷) اگر مدعی بر دو کس دعوی قتل عمد کرد و یکی از ان اقرار خطا کرد و دیگری اقرار عمد نمود بر هر دو مدعی علیه دیت لازم آید (خزانة المفتین) (۶۲۸) و اگر مدعی دعوی عمد کرد بر دو کس و یکی از آنها اقرار بقتل عمد نمود و دیگری انکار محض کرد و مدعی را گواهان نبود درینصورت کسی که مقر شد قتل کرده شود (محیط) (۶۲۹) و اگر مدعی در همین صورت دعوی خطا کرد بر هر دو مدعی علیه هیچ لازم نیاید (شرح زیادات) (۶۳۰) شخصی بر دو کس دعوی قتل عمد کرد و یکی از ان اقرار کرد که من تنها کشته ام عمداً و بر دیگری رو برد گواه گواهی دادند که او تنها کشته عمداً درینصورت گواهی مقبول است و بر مقر قصاص است در ر صورت خطا نصف دیت بر مقر لازم آید و بر مدعی علیه ثانی که گواهان بر و گواهی دادند هیچ لازم نیاید (شرح زیادات)